Mε την ευκαιρια της “προσληψης” Παπαδημου

…ας θυμηθουμε κι ενα βιντεακι του Δημοσιογραφου Κωστα Βαξεβανη που αναφερεται στην Τραπεζα της Ελλαδας οπου εκανε “λαμπρη” καριερα ο δοτός πρωθυπουργος λουκας παπαδημος.

 

 

Η δηλωση-αποφαση της 26ης Οκτωβριου

Το κείμενο της συμπερασμάτων της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου μπορείτε να το βρείτε και να το κατεβάσετε σε pdf από εδώ.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑ: Το Τέλος της μικρής μας κοινωνίας

(ΠΗΓΗ)

Επί ένα περίπου χρόνο η ψευδεπίγραφη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και της παρέας του κατεδαφίζουν συστηματικά (δείχνοντας ότι σ’ αυτόν τον τομέα είναι καλά προετοιμασμένοι) το ασφαλιστικό σύστημα και το νομοθετικό πλαίσιο που όριζε τα των εργασιακών σχέσεων.

Προσπαθώντας να αποτιμήσω ιστορικά το εγχείρημα των ανατροπών των συνθηκών ζωής των εργαζομένων, αναγκάζομαι να δεχτώ ότι (μεταπολεμικά) ουδεμιά κυβέρνηση, ούτε η συμμορία της 21ης Απριλίου υλοποίησε και τις πιο τρελές ονειρώξεις των εργοδοτών και των ψυχοπαθολογικών περιπτώσεων οι οποίες ηγούνται των ανάλογων φορέων.

Θυμίζω την πρόταση Μυλωνά (ως προέδρου του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος) για «μεροκάματα Βουλγαρίας» στους εργαζόμενους στην ελληνική παραμεθόριο περιοχή. Η πρόταση αυτή ούτε καν συζητήθηκε από την αντιδραστική κυβέρνηση Καραμανλή και υλοποιείται συστηματικά από την προοδευτική κυβέρνηση Παπανδρέου.

(Τα εισαγωγικά μπορείτε να τα βάζετε σεις).

Στα χνάρια του Πινοτσέτ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφού ολοκλήρωσε το έργο της διάλυσης του ασφαλιστικού συστήματος με πρόσχημα τα ελλείμματα των ταμείων, ελλείμματα που οφείλονται στην κακοδιαχείριση των κυβερνήσεων των δυο οικογενειών και των προσωρινών «συγγενών» τους και την επιβράβευση της εισφοροδιαφυγής των πελατών τους, προχώρησε στην πλήρη αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων, στα πρότυπα της Χιλής του Πινοτσέτ.

Γνωρίζω ότι αυτά που γράφω ενοχλούν σφόδρα τους ακόμη ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ, αλλά θυμίζω απλώς ότι ο κ. Παπανδρέου διόρισε (μέσω της λίστας Επικρατείας) στη Βουλή την κυρία που συνεργάστηκε στη ληστρική επιδρομή σε βάρος της οικονομίας της λατινοαμερικάνικης χώρας.

Ετσι λοιπόν:

-          καταργήθηκε το 8άωρο και στη θέση του πέρασαν εργασιακές σχέσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ευέλικτες και αφορούν συμβάσεις έως και μιας μέρας με τους εργαζόμενους,

-          ακόμη κι αυτή η βαρβαρότητα φαντάζει «λύση» στα μάτια των ανασφάλιστων, ελλήνων και ξένων, εργαζομένων που σύμφωνα με εκτιμήσεις, τις οποίες ουδέποτε διέψευσε η κυβέρνηση, φτάνουν τους 1.200.000 σκλάβους,

-          η «ελαστική εργασία» καταστρέφει και τα ασφαλιστικά ταμεία τα οποία στο μέλλον θα κληθούν να αποδώσουν έστω και τις ελάχιστες συντάξεις στους ανθρώπους 67, 70 ή 80 ετών που θα ζητήσουν να συνταξιοδοτηθούν λόγω γήρατος. Οταν «χτυπάς» 2 ή 3 μεροκάματα τη βδομάδα, άρα 9 -13 το μήνα, θα πρέπει να εργαστείς 74 χρόνια για να δικαιούσαι πλήρους σύνταξης. Οποίος αμφιβάλλει ας δει τα σχετικά νούμερα,

-          η προστασία του εργαζόμενου από την αυθαίρετη απόλυση καταργήθηκε με την απελευθέρωση των ορίων (2%),

-          οι αποζημιώσεις λόγω απόλυσης κόβονται στο μισό ή καταργούνται για τους νέους εργαζόμενους,

-          η συλλογική σύμβαση εργασίας υποκαθίσταται από την επιχειρησιακή και τις συνακόλουθες ατομικές που ενδέχεται (είναι βέβαιο κατά την άποψή μου) να υπολείπονται της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας,

-          ήδη οι δικηγόροι των εργοδοτών (!) καταθέτουν αιτήσεις στο Πρωτοδικείο για την ίδρυση επιχειρησιακών σωματείων ώστε να αδρανοποιηθεί η ισχύς των κλαδικών / ομοιοεπαγγελματικών σωματείων και συνδικάτων,

-          η επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων θα οδηγήσει αναπότρεπτα στις ατομικές, οπότε ο εξανδραποδισμός του εργαζόμενου θα είναι τελεσίδικος. Ακόμη και οι «φίρμες» των εργασιακών χώρων θα καθίστανται όμηροι των εργοδοτών διότι όταν αίρεται η ατομική σύμβαση βρίσκεσαι εντελώς στο δρόμο. Τα παραδείγματα των γιάπηδων της Wall Street ελπίζω να μην ξεχάστηκαν.

Το κράτος του ζόφου

Αυτό είναι το γενικό περιβάλλον στο οποίο καλούνται να κινηθούν εργοδότες και εργαζόμενοι, με σαφή την υπεροχή των πρώτων ακόμη και σε δικαιώματα που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα. Όμως αυτό το ζοφερό περιβάλλον τείνει σε ένα σύγχρονο κολαστήριο αν ληφθούν υπόψη:

1. Η πλήρης υποδούλωση των μεγαλύτερων συνδικάτων (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) και των πλείστων εργατικών κέντρων στα κυβερνητικά παραγγέλματα λόγω κομματικής και λοιπής εξάρτησης (συμμετοχές σε ΔΣ οργανισμών, πολιτική καριέρα κ.λπ.).

2. Η νομιμοποίηση της υπέρβασης (προς τα κάτω) της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

3. Η αλλαγή στη φιλοσοφία του ΟΜΕΔ (Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας) που επιτρέπει τη μονομερή, υπέρ των εργοδοτών, παρέμβαση.

Εξυπακούεται ότι οι τουφεκιές στον αέρα όπως οι ανά δίμηνο 24ωρες απεργίες της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ (που όταν δεν ελέγχει μια κινητοποίηση αρνείται να συμμετάσχει, επιτείνοντας τη σύγχυση των εργαζομένων), εξυπηρετούν πλήρως την κυβέρνηση.

Βοηθούν και τις εργοδοτικές οργανώσεις (οι πορείες φταίνε για τους άλλοτε ασύδοτους και υπερφίαλους εμπόρους που δε σταυρώνουν πελάτη, όχι η φτώχια η καταραμένη των εργαζομένων) να προβάλλουν τα συνήθη αιτήματά τους για διευκολύνσεις.

Στηρίζουν, τέλος, τις συντεχνίες στη συνέχιση της αυθαιρεσίας τους και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς τους, όταν ακόμη και η αριστερά δεν μπορεί να κάνει τη διάκριση μεταξύ απεργίας και λοκ άουτ και τσουβαλιάζει τους εργαζόμενους στα λεωφορεία με τους φαρμακοποιούς και τους μεγαλογιατρούς ή τους εμπόρους του ΙΚΑ.

Αφήνω τελευταίο το θέμα των μεταναστών. Οι άνθρωποι που έκαναν το θαύμα των Ολυμπιακών Αγώνων (δουλεύοντας σα σκυλιά και ανασφάλιστοι), τώρα είναι ανεπιθύμητοι. Από εργοδότες που δεν επιθυμούν να τους δώσουν τα χρωστούμενα. Από βαρεμένους εθνικιστές που η εν γένει ψυχική δυσανεξία τους οδηγεί στις πιο ακραίες ρατσιστικές συμπεριφορές. Από νοικοκύρηδες και περίεργες (τελοσπάντων) ξανθές κυρίες που τρομάζουν -λένε- όταν βλέπουν μαύρους στη γειτονιά τους. Από πολιτικάντηδες Αδόλφους που στηρίζουν την καριέρα τους στο πρόβλημα της αποδοχής της διαφορετικότητας.

Αν η κοινωνία δεν απορρίψει τους φασίστες του Αγίου Παντελεήμονα (ενδεικτικά τους αναφέρω, υπάρχουν παντού) και δεν υιοθετήσει τη γενναία στάση του ηθοποιού Στέλιου Μάινα, τότε αυτή η άλλοτε ευημερούσα και ομφαλοσκοπούσα μικρή μας κοινωνία, που περιπίπτει τώρα σε μια φτώχια μετακατοχικής υφής, θα έχει τελειώσει.

Μειώνουν φόρους για επιχειρήσεις, 44 δις. για εξυπηρέτηση του χρέους!

Απο το Λεωνιδα Βατικιωτη, εδω

 

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Συνθλίβονται τα τελευταία υπολείμματα του κράτους πρόνοιας.

Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, μειώσεις μισθών και κονδυλίων σε παιδεία, υγεία πολιτισμό

Ποτέ άλλοτε στην μεταπολεμική ιστορία δεν καταστρώθηκε ένας τόσο κανιβαλικά αντιλαϊκός προϋπολογισμός, όπως αυτός που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη εβδομάδα. Είναι ένας προϋπολογισμός εξόφθαλμα ληστρικός που αν τυχόν και εφαρμοστεί θα βάλει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ανελλιπούς και βαθιά προβληματικού κράτους πρόνοιας που χτίστηκε στην Ελλάδα. Επίσης θα βυθίσει στη φτώχεια την λαϊκή πλειοψηφία καθώς θα πυροδοτήσει μέσω της αύξησης του ΦΠΑ ένα νέο σαρωτικό κύμα ακρίβειας σε είδη καθημερινής ανάγκης από τρόφιμα και πετρέλαιο μέχρι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το νερό.

Ταυτόχρονα όμως ο προϋπολογισμός της τρόικας ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ – ΕΕ χαρίζει στο κεφάλαιο 320 εκ. ευρώ! Τόσα χρήματα θα ζημιωθεί το δημόσιο από την μείωση του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων από το 24% στο 20% για τα μη διανεμόμενα κέρδη! Δεν είναι πρόκληση; Την ίδια στιγμή που επιβάλουν περικοπές στην 13^η και 14^η σύνταξη για να εξοικονομήσουν φέτος και τον επόμενο χρόνο 2 δισ. ευρώ, που εισάγουν κριτήρια διαβίωσης για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας αναμένοντας να επωφεληθούν 500 εκ. ευρώ – τα οποία προφανώς θα στερηθούν οι άνεργοι, που μειώνουν τις επιχορηγήσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς κατά 1,5 δισ. ευρώ, που από την αύξηση των συντελεστών και τη διεύρυνση της βάσης ΦΠΑ υπολογίζουν να πάρουν από τις τσέπες μας 2,3 δισ. και από τους επιπλέον ειδικούς φόρους (καυσίμων, καπνού και αλκοόλ) υπολογίζουν να συγκεντρώσουν πάνω από 1 δισ. ευρώ, την ίδια ώρα χαρίζουν φόρους στο μεγάλο κεφάλαιο! Το επιχείρημά τους δε, ότι πρόκειται για κέρδη που επανεπενδύονται επομένως δημιουργούν θέσεις εργασίας και δεν αποθησαυρίζονται, μόνο γέλια δημιουργεί. Όλοι ξέρουν ή υποπτεύονται τα μαγειρέματα των ισολογισμών και τις απάτες του ιδιωτικού τομέα – όλοι πλην της κυβέρνησης φυσικά…

Τα σκάνδαλα του νέου προϋπολογισμού δεν εξαντλούνται στα χρήματα που χαρίζουν ΠΑΣΟΚ – ΔΝΤ – ΕΕ στο κεφάλαιο εν μέσω της χειρότερης δημοσιονομικής κρίσης κι ενώ από τους εργαζόμενους ζητούν τη μια θυσία μετά την άλλη. Σκάνδαλο είναι και τα λεφτά που δίνονται για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι το 2011 υπό τη μορφή τόκων (15,9 δις.) και χρεολυσίων (28 δις.) θα δοθούν στους τοκογλύφους συνολικά 44 δισ. ευρώ. Μια σύγκριση αυτού του ποσού αρκεί για να φανεί γιατί η άσκηση αναδιανεμητικής πολιτικής περνά μέσα από την παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους, γιατί επίσης το αίτημα της παύσης πληρωμών πρέπει να μπει στην προμετωπίδα κάθε εργατικού επιθετικού αγώνα, με στόχο τη βελτίωση της θέσης των εργαζομένων. Τα 44 δισ. λοιπόν που θα δοθούν για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους ισούνται: Πρώτο με το 20% του ΑΕΠ, επομένως το ένα πέμπτο όσων παραχθούν στην Ελλάδα θα πάει στις τσέπες των τραπεζιτών. Δεύτερο, είναι υπερδιπλάσια του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού, που σύμφωνα με τις προβλέψεις θα ανέλθει σε 20,9 δισ. Αν δεν εξυπηρετούταν το χρέος επομένως, τότε το έλλειμμα θα μετατρεπόταν σε πλεόνασμα. Τρίτο, υπερβαίνει κατά πολύ τους έμμεσους φόρους. Άρα η παύση της εξυπηρέτησής του θα επέτρεπε ακόμη και την κατάργηση των έμμεσων φόρων, που είναι οι πιο αντιλαϊκοί φόροι και πολλών ακόμη. Αρκεί να δούμε ότι το σύνολο των φορολογικών εσόδων (άμεσοι και έμμεσοι φόροι, φόροι εισοδήματος, τέλη κυκλοφορίας κ.α.) θα ανέλθει το 2011 σε 52,9 δισ. ευρώ. Επομένως το 83% των φόρων που πληρώνουμε πάει στην εξυπηρέτηση του χρέους!

Υπάρχουν όμως και χειρότερα: Όπως η άνοδος του χρέους, μετά την αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, με πολύ ταχύτερους μάλιστα ρυθμούς απ’ ότι προέβλεπε ακόμη και το Μνημόνιο. Συγκεκριμένα, το ύψος του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης αναμένεται να φθάσει το 2011 το 158,6% του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 11 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με φέτος και το 2013 το 160% του ΑΕΠ. Πρόκειται για εξέλιξη που καθιστά ξεπερασμένο το Μνημόνιο, ακόμη και ανεπαρκές και πιέζει στην κατεύθυνση αναδιαπραγμάτευσης του εξωτερικού χρέους – με όρους φυσικά των δανειστών. Προοιωνίζεται επομένως νέα δεινά για τους εργαζόμενους, που σε λίγους μήνες θα κληθούν να επωμιστούν επιπλέον βάρη, πέραν του παγώματος των μισθών, της μείωσης των επιδομάτων και της απόλυσης 10.000 συμβασιούχων, που προωθεί ο κρατικός προϋπολογισμός. Κι όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι δεν πρόκειται να πειράξει τους μισθούς του ένστολου και πολιτικού προσωπικού του υπουργείου καταστολής.

Στις διατάξεις του κρατικού προϋπολογισμού, πέραν της φορολογικής επιδρομής, της μείωσης των κονδυλίων για υγεία, παιδεία και πολιτισμό, της μείωσης μισθών και των απολύσεων προβλέπεται επίσης και ένα γενναίο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που αφορά το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, την Εγνατία Οδό, τα ΕΛΤΑ, τη ΛΑΡΚΟ, το Καζίνο Πάρνηθας, παίγνια του ΟΠΑΠ, τα λιμάνια και τις πολεμικές βιομηχανίες ΕΛΒΟ και ΕΑΣ. Βαριές εν τω μεταξύ θα είναι οι επιπτώσεις στις τσέπες των εργαζομένων και από την αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ, με σκοπό να πάψουν να επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Χαρακτηριστικά το εισιτήριο των «δημόσιων» συγκοινωνιών στην Αθήνα αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,5 ευρώ, καθιστώντας την μετακίνηση είδος πολυτελείας.

Υπολογίζοντας παράλληλα ότι η ανεργία επισήμως θα αυξηθεί στο 14,6% το 2011 και στο 14,8% το 2012 (και στην πράξη φυσικά πολύ παραπάνω) διακρίνεται ο κοινωνικός όλεθρος που θα επέλθει. Γι’ αυτό το λόγο η ανατροπή του προϋπολογισμού και της πολιτικής του Μνημονίου με εργατικούς αγώνες αποτελεί πλέον όρο επιβίωσης για τους εργαζόμενους.

“Ο άνθρωπος μας στην Αθήνα”

Του Γιωργου Δελαστικ (εφημεριδα Πριν 22/8, εδω)

Ωμά, χωρίς περιστροφές, η γερμανική έκδοση των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς του Λονδίνου αποδίδει στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γιώργο Παπανδρέου την υπέρτατη τιμή – κατά τη γερμανική νοοτροπία, φυσικά: «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα» τον αποκαλεί από τον τίτλο κιόλας άρθρου της. Για όποιον δεν το αφομοίωσε, το ξανατονίζει στο κλείσιμο του άρθρου: «Ένα πράγμα είναι καθαρό. Αυτός είναι ο άνθρωπός μας εκεί στην Αθήνα. Δεύτερη ευκαιρία δεν υπάρχει»!

Οι κατακτητές της χώρας το διακηρύσσουν πλέον ανοιχτά. Τέτοια κυβέρνηση δοσίλογων σαν αυτή του Παπανδρέου δεν πρόκειται να ξαναβρούν! Όσο προλάβουν να λεηλατήσουν τη χώρα τώρα, όσο ακόμη βρίσκεται στην εξουσία η κυβέρνηση Παπανδρέου, μόλις ανατραπεί οι συνθήκες για την «ξένη ακρίδα» του κεφαλαίου θα επιδεινωθούν, φοβούνται. Το ομολογούν άλλωστε ανοιχτά: «Ο γόνος της δυναστείας των Παπανδρέου και σοσιαλιστής επιβάλλει στο λαό του το κτηνωδέστερο δυνατό πρόγραμμα λιτότητας που έχει δει ποτέ η Ευρώπη»! Κι όχι μόνο αυτό. Οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς Ντόιτσλαντ ομολογούν χωρίς δισταγμό ότι αυτό το πρόγραμμα εξοντωτικής λιτότητας δεν έγινε για να σωθεί ο ελληνικός λαός από τα χειρότερα, αλλά για να σωθεί «η Ευρώπη» – δηλαδή οι τράπεζές της. Η εφημερίδα είναι σαφέστατη:«Δεν έσωσε την Ευρώπη το γιγαντιαίο πακέτο βοήθειας, αλλά η απόφαση της Αθήνας να πάρει τα χρήματα. Γιατί σε σύγκριση με την τωρινή θεραπεία λιτότητας, η κρατική χρεοκοπία θα ήταν ο πιο άνετος δρόμος για τους Έλληνες. Σχεδόν το 80% των δανείων έρχονται από το εξωτερικό. Έτσι, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους, οι ίδιοι οι Έλληνες θα τη γλίτωναν συγκριτικά ανενόχλητοι!»Πολιτικά συγκλονιστική είναι η δημόσια παραδοχή και διακήρυξη μέσω του Τύπου, ότι ο Γ. Παπανδρέου έδρασε ως τυφλό όργανο του ξένου κεφαλαίου εναντίον του ελληνικού λαού. Επιπροσθέτως, ακόμη και αυτοί που τον επαινούν ως υπόδειγμα «οικονομικού Κουίσλινγκ» ομολογούν ότι το καθεστώς υποτέλειας στο ΔΝΤ και την ΕΕ στο οποίο μας υπήγαγε οδηγεί αναπότρεπτα στη χρεοκοπία της Ελλάδας – και μάλιστα υπό όρους που οι ξένες τράπεζες θα διασφαλίζουν τα χρήματά τους, φορτώνοντας και τα νέα δάνεια στις πλάτες του ελληνικού λαού. «Η ευρωζώνη πρέπει να μειώσει σημαντικά το σημερινό επιτόκιο του 5% που απαιτεί από τους Έλληνες. «Διαφορετικά, στο τέλος των τριών χρόνων (σ.σ. της διάρκειας του “πακέτου βοηθείας”) στέκεται η χρεοκοπία» γράφουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς Ντόιτσλαντ. To επίσης γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ δεν βάζει προϋποθέσεις για τη χρεοκοπία, σε ένα βαρυσήμαντο άρθρο της ηλεκτρονικής έκδοσής του αναφερόμενο στην Ελλάδα: «Εισέρχεται σε σπιράλ θανάτου;» αναρωτιέται στους τίτλους της αγγλικής του έκδοσης: «Πρώτα κατάθλιψη, έπειτα έκρηξη» τιτλοφορεί την γερμανική έκδοση του ίδιου άρθρου. «Στην ελληνική κοινωνία αναβράζει ένα μείγμα φόβου, έλλειψης προοπτικής και οργής» διαπιστώνει το γερμανικό περιοδικό. «Βράζει η κατάσταση όπως μέσα σε μια χύτρα ταχύτητας και κάποια στιγμή θα εκραγεί». Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου υποδούλωσε την Ελλάδα στην ΕΕ και το ΔΝΤ με την ακραία μορφή του μνημονίου υποτέλειας, όλα τα οικονομικά μεγέθη της χώρας επιδεινώνονται ραγδαία. Παράλληλα, ο πλήρης διεθνής διασυρμός με την υποβάθμιση της Ελλάδας στην κατηγορία του προτεκτοράτου έχει ανοίξει τρομερά την όρεξη των κερδοσκόπων, οι οποίοι έχουν διαπιστώσει ότι με την κυβέρνηση Παπανδρέου μπορούν να κερδίσουν κολοσσιαία ποσά. Μόλις 115% του ΑΕΠ ήταν το δημόσιο χρέος στο τέλος του 2009. Στο 125% του ΑΕΠ υπολόγιζαν ότι θα έφθανε στα τέλη του 2010 πριν από το μνημόνιο, αλλά στο τέλος Ιουνίου, με την υπαγωγή στο καθεστώς του μνημονίου, η κυβέρνηση Παπανδρέου το είχε εκτινάξει στο… 137,1% του ΑΕΠ! Όσο για τα περιβόητα «σπρεντ», με τα οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ είχαν τρελάνει τον κόσμο με στόχο να τον πείσουν ότι πρέπει να υπαχθούμε σε καθεστώς υποτέλειας στο ΔΝΤ και την ΕΕ επειδή διανειζόμαστε με 3,5% ή 4,5% ακριβότερα από τη Γερμανία, τώρα που είμαστε σε καθεστώς ξένης επικυριαρχίας αντί να πέσουν, όπως μας έλεγαν, έχουν εκτοξευθεί στη δευτερογενή αγορά στα απίστευτα ύψη του… 8,5% ή 9%, ξεπερνώντας κάποιες στιγμές και το… 10%!!! Είδες τι καταφέρνει το μέτωπο ΠΑΣΟΚ – ΕΕ – ΔΝΤ; Η κυβέρνηση των οικονομικών δοσίλογων του ΠΑΣΟΚ έχει κάνει αθορύβως ένα ακόμη έγκλημα: Μειώνει με καλπάζοντες ρυθμούς τη χρονική διάρκεια των δανείων που παίρνει, ώστε η χώρα να βρίσκεται υπό τη διαρκεί πίεση των δανειστών αναζητώντας συνεχώς νέα δάνεια, με δυσμενέστερους όρους φυσικά στην κατάσταση που οδήγησε τη χώρα. Έτσι, από 10,96 έτη που ήταν η μέση χρονική διάρκεια των δανείων το 2008, την έριξε στα 5,04 έτη φέτος μέχρι τον Ιούνιο, με προοπτική περαιτέρω μείωσης μέχρι το τέλος του 2010!

Αν δεν απαλλαγούμε αμέσως από αυτούς τους απατεώνες του ΠΑΣΟΚ, δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο…

(η φωτογραφια απο εδω)

Αναδημοσιευση

(απο ΕΔΩ)

Είναι προφανές ότι η ύπαρξη ελεύθερων επαγγελματιών είναι ανήκουστη για το Πασόκ και το ΔΝΤ. Τώρα που αναλαμβάνουν οι Κινέζοι το λιμάνι του Πειραιά και αναμένονται «χρυσές δουλειές» στον κλάδο των μεταφορών, είναι αδιανόητο για κάθε φιλελεύθερο που σέβεται τον εαυτό του, να πάνε τα χρήματα αυτά στις τσέπες Ελλήνων οικογενειαρχών. Όπως, άλλωστε, είναι αδιανόητο να πάνε στα ταμεία ενός δημόσιου ΟΣΕ. Ο ΟΣΕ πρέπει να πουληθεί σε ξένους επιχειρηματίες και οι μεταφορές με φορτηγά να περάσουν (…μαντέψτε…) επίσης σε ξένους επιχειρηματίες. Και οι φορτηγατζήδες, όπως όλοι οι αποικιακοί λαοί, θα πρέπει να γίνουν υπαλληλάκια στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που θα έρθουν.
Απλή συνταγή. Ο μανάβης-μπακάλης-χασάπης που είχε το μαγαζί του και ζούσε την οικογένειά του, το έκλεισε και πήγε ταμίας ή αποθηκάριος στο σούπερ μάρκετ. Το μαγαζί έγινε mall, το σινεμά village και ου το καθ’ εξής. Ε, ήρθε η σειρά και των υπολοίπων. Αυτή τη φορά με το ζόρι.

Απλά πράγματα, κατανοητά.

Ολοταχώς προς την λουμπενοποίηση!

ΜΕ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ…

Μια ακομα αναρτηση με την οποια συμφωνω (και στο κειμενο και στο υφος σε ορισμενα σημεια), και γι’ αυτο την αναδημοσιευω παρακατω:

Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω ποιος έχει δίκιο σ΄αυτή τη περίπτωση οι φορτηγατζήδες? Το κράτος? Οι οποιοι πολίτες ταλαιπωρούνται? Οι τουρίστες? Νομίζω πως άνθρωποι με περισσότερες γνώσεις από μένα θα γράψουν για το θέμα (όρεξη να έχουμε) και θα ακούσουμε διάφορα.
Εγώ σταματώ σε μια φράση που κυκλοφορεί στα ΜΜΕ

«Με ανακούφιση οι πολίτες δέχτηκαν την πολιτική επιστράτευση που ανήγγειλε ο Υπουργός..»

Ξέρετε θα μπορούσα σκεπτόμενη το άτομό μου και μόνο να μη μου καίγεται καρφί για όλη την ιστορία. Δεν έχω αυτοκίνητο. Κυκλοφορώ με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αν τύχει και δεν υπάρχουν μπορώ άνετα να περπατήσω και πολύ μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια μου.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι υπόλοιποι συμπολίτες μου.

Και δεν μιλώ για κάτι τύπους με μπυροκοιλιές που παίρνουν το αυτοκίνητο για να πάνε μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα, ούτε για τις αργόσχολες κυράδες που περιφέρονται ασκόπως, ούτε για τους επιδειξίες της ρόδας.Αναφέρομαι στους ανθρώπους που έχουν πραγματικά ανάγκη να χρησιμοποιήσουν το αυτοκίνητο.

Ένα από τα όνειρά μου φυσικά ήταν να δω ένα κόσμο χωρίς αυτοκίνητα αλλά διαμορφωμένο με τέτοιο τρόπο ώστε οι άνθρωποι να περπατούν, να κάνουν ποδήλατο, να υπάρχουν άψογες συγκοινωνίες κλπ κλπ. Αυτά βέβαια είναι φαντασιώσεις απλά και σενάρια καθαρά επιστημονικής φαντασίας.

Κατανοώ λοιπόν τους απεργούς
Κατανοώ εκείνους που τραβάνε ζόρι αν δεν έχουν βενζίνη
Κατανοώ τους τουρίστες που βρέθηκαν μέσα στη μέση

ΑΛΛΑ κι εδώ έρχεται ένα μεγάλο ΑΛΛΑ που ανατρέπει όλες τις καλές μου προθέσεις και τις στέλνει στον αγύριστο…

Αυτό που θεωρώ όμως κατάπτυστο και εξευτελιστικό είναι η λέξη ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ στην επιστράτευση. Είναι η ίδια λέξη που χρησιμοποιήθηκε όταν σταμάτησαν οι φασαρίες εκείνο το Δεκέμβρη για τους μαγαζάτορες. Είναι η ίδια λέξη που χρησιμοποιείται όταν η πορεία τελειώνει κι επί τέλους όλοι αυτοί οι φασαριατζήδες πάνε σπίτι τους και μπορούμε να κάνουμε τα ψώνια μας με την ησυχία μας…

Λες κι σε ένα κράτος που καίγεται όπως το δικό μας, σε ένα κράτος όπου οι εκάστοτε κυβερνώντες έχουν περάσει κάθε όριο θράσους και ασυδοσίας, όπου το καπιταλιστικό σύστημα αρχίζει και δείχνει τα νύχια του χωρίς κανένα έλεος, το κυρίαρχο πρόβλημα είναι ποιοι πολίτες θα ενοχλούνται, ποιοι θα χαλάσουν τη ζαχαρένια τους, ποιοι θα έχουν ζημιές στις επιχειρήσεις τους , ποιοι θα φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους.

Λες και στο κράτος αυτό υπάρχουν δυο κατηγορίες πολιτών. Οι ευπρεπείς που πρέπει να τους σεβόμαστε οπότε να κοιτάμε μην τους ενοχλήσουμε και οι άλλοι που μπορούμε να τους γαμάμε το κέρατο με ότι τρόπο γουστάρουμε και να είναι φυσιολογικό.

Μισθοί κόπηκαν, συντάξεις εξαφανίστηκαν, δώρα έγιναν παρελθόν, απολύσεις χιλιάδες, κατασχέσεις σωρό από Τράπεζες, νέοι άνεργοι, γέροι που ψωμολυσάνε, παιδεία του κώλου, σύστημα υγείας του κώλου, νέοι που σέρνονται πρεζάκια στα πεζοδρόμια, πορνεία-νταβατζηλίκι σε απόλυτη άνθιση, το οργανωμένο και μη έγκλημα στα καλύτερά του, πόλεις βρωμερές χαβούζες που μέσα τους είναι στριμωγμένα φοβισμένα και ανήμπορα ανθρωπάκια, μια ελίτ που τα έχει φάει όλα, μια τάξη ανθρώπων που έχουν μετατρέψει τους υπόλοιπους σε μαριονέτες που τις κουνάνε όποτε και όπως θέλουν, φυλακές γεμάτες από εκατοντάδες ανθρώπους που τους έχει ξεχάσει ο θεός, βία σε όλα τα επίπεδα ανεξέλεγκτη, άνθρωποι που αυτοκτονούν καθημερινά, ψυχιατρεία τίγκα,

Και το μουνί χτενίζεται (συγνώμη για τα γαλλικά αλλά έχω φτάσει μέχρι εδώ…)

Ποια εικόνα της Ελλάδας βρε ρεμπεσκέδες θα χαλάσει? Η χαλασμένη?
Ποιοι πολίτες ανακουφίζονται και από τι?

Αν είναι τόσο πολύ πωρωμένοι,

ώστε να το βουλώσουν σχετικά με τις απολύσεις, τις περικοπές μισθών, τις αισχρές αυξήσεις, το ξεπούλημα της Ελλάδας που γίνεται κανονικότατα μπροστά στα μάτια μας και με περισσευούμενο θράσος, τους ατιμώρητους εγκληματίες που κυκλοφορούν με τα καγιέν τους και τις λιμουζίνες τους αδιαφορώντας αν ζούμε ή αν πεθαίνουμε..

και να επαναστατήσουν γιατί δεν έχουν να βάλουν βενζίνη ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ!

Σιχάθηκα πια να βλέπω ανθρώπους με εντελώς ακατοίκητους εγκεφάλους να κυκλοφορούν σα ζόμπι που ψάχνουν με τη μυρουδιά που υπάρχει σάρκα να φάνε.
Σιχάθηκα να βλέπω βρικόλακες να ρουφάνε συνέχεια αίμα ανενόχλητοι.

Από πότε η απεργία μετριέται με το ποίοι ενοχλούνται. Να συζητήσουμε αν τα αιτήματα των απεργών είναι δίκαια ή όχι το κατανοώ. Να συζητήσουμε ποιες είναι οι αποτελεσματικότερες μορφές πάλης για να πετύχεις να ικανοποιηθούν τα αιτήματα το κατανοώ, να συζητήσουμε τι πρέπει να κάνει το κράτος επίσης το κατανοώ.

Αλλά να σκεφτόμαστε ποιος ενοχλείται από μια απεργία ποιος ζημιώνεται ποιος χαλάει τη ζαχαρένια του, δε πάμε στο διάολο καλύτερα?

Κάποτε ήμουν στην Ιταλία και όταν γινόταν γενική απεργία (τα παλιά χρόνια 70-75) δεν μπορούσες όχι βενζίνη να βρεις ούτε ψωμί για να φας. Δεν υπήρχε περίπτερο για τσιγάρα. Δεν υπήρχε μηχανή να κινείται κι εργάτης να περνάει την οποιαδήποτε πύλη. Γινόταν απεργία και πηγαίναμε όλοι σπίτια μας για τα πάντα ΝΕΚΡΩΝΑΝ.

Εγώ λοιπόν δεν ανακουφίστηκα τενεκέδες ξεγάνωτοι.
Εγώ θα ανακουφιστώ αν ο πολίτης μάθει να σκέφτεται ξανά από την αρχή, αν αποκτήσει ξανά μια υποτυπώδη αξιοπρέπεια, αν αποκτήσει ξανά ένα υποτυπώδες θάρρος να ζητήσει τα αυτονόητα που του στερούν.

Θα ανακουφιστώ αν σαν έλληνες σταματήσουμε το ξεπούλημα της πατρίδας μας και τιμωρήσουμε τους εγκληματίες ειρήνης.

Όσο για τους αγανακτισμένους πολίτες που κάθε τόσο ξεπετιούνται σ΄ενα παράθυρο στο χαζοκούτι και σκίζουν τα ιμάτια για το απαράδεκτο της απεργίας, φωνάζουν πως είναι όμηροι κάποιο θρασύτατων κλάδων εργαζομένων, συγνώμη αν θα τω πω ωμά, αλλά τους γράφω κανονικά.

Κι έχω δικαίωμα να το κάνω. Γιατί με τη λογική τη δική τους, δηλαδή θα καταδικάσω μια απεργία εφόσον ενοχλεί τη πάρτη μου, τα κέρδη μου, τη καλοπέραση μου ή απλά την ησυχία μου,  τότε κι εγώ δηλώνω εξαιρετικά ευτυχισμένη αν στερέψει από βενζίνη όλη η Ελλάδα γιατί θα κλείσουν τα αυτοκίνητα που σιχαίνομαι στα γκαράζ, θα ξεβρομίσουμε από το νέφος, δεν θα έχουμε τρόφιμα αλλά δε με νοιάζει γιατί θα χάσω λίγα κιλά και θα γίνω πιο κομψή, θα πέσει ο τουρισμός, καλά να πάθουν γιατί εγώ δεν έχω λεφτά για διακοπές και τους ζήλευα και τόσα άλλα ωραία. Αυτή είναι η λογική ΜΑΛΑΚΕΣ?

Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε καθικάκια? Ε? Έτσι πρέπει να σκέφτομαι κι εγώ λοιπόν? Αντε να δούμε που θα καταντήσουμε σαν λαός. Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε. Πόσο χαϊβάνια μπορούμε να είμαστε ακόμα…

Ξέρετε στη κατοχή υπήρχαν εκείνοι που έδιναν τη ζωή τους για να απελευθερωθεί η πατρίδα, χιλιάδες ελληνόπουλα που βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν ή σκοτώθηκαν στις μάχες για να μπορούμε εμείς να χαιρόμαστε την ελευθερία μας σήμερα που τη ξεπουλάμε έτσι αδιάφορα.. Στη κατοχή όμως υπήρχαν κι οι χαφιέδες, οι μαυραγορίτες, οι ταγματασφαλίτες, οι κουκουλοφόροι που έδειχναν με το δάχτυλο. Ξέρετε όλοι εκείνοι είχαν ακριβώς αυτή τη λογική. Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν γιατί όλοι να μην είμαστε τα πουτανάκια των Γερμανών να τρώμε με χρυσά κουτάλια και να έχουμε την ησυχία μας?

Στη νέα Ελλάδα λοιπόν μαζί με τους νέους Γερμανούς πλακώσανε πάλι οι νέοι δοσίλογοι, οι νέοι μαυραγορίτες, οι νέοι καταδότες…..

ΝΤΡΟΠΗ ΡΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ… ΝΤΡΟΠΗ.

(με κοκκινο χρωμα τα σημεια που συμφωνω απολυτα)

Να δεις, τι σου ‘χω για μετά…

(πηγη)

Ανεξάρτητα με το αν έχουν ή όχι, δίκιο οι φορτηγατζήδες,

ξαφνικά τους πήρε ο πόνος – των κυβερνόντων -  για την δημόσια υγεία και κουραφέξαλα,

ξαφνικά τους πήρε ο πόνος για την οικονομία,

αυτοί που την βούλιαξαν με Μνημονι-ώδη τρόπο και έφεραν στο χείλος της καταστροφής, πολίτες, συνταξιούχους, νέους, επιχειρήσεις, τουρισμό, εργαζόμενους…

Γιατί προ λίγων ημερών όταν τα νοσοκομεία είχαν μείνει χωρίς γάζες και λευκοπλάστ, δεν ετέθη τότε ζήτημα “δημόσιας υγείας” ώστε να επιστρατευθούν οι προμηθευτές του ΕΣΥ;

Γιατί ενώ ήξεραν  – οι κυβερνώντες – ότι μέσα στο κατα καλόκαιρο αν έφερναν ένα τέτοιο νομοσχέδιο, οι αντιδράσεις θα ήταν αυτές που είναι, εν τούτοις το έκαναν;

Γιατί αφού οι εταιρίες καυσίμων έχουν δικά τους ιδιόκτητα βυτιοφόρα, δεν προμήθευσαν οι ίδιοι με βενζίνη τα πρατήρια,

μή και χάσει το πόπολο τα μπάνια του;

Γιατί όπως πάντα στο Ελλαδιστάν, “αποφασίζωμεν και διατάσσομεν” καταθέτοντας ένα νομοσχέδιο και μετά καλούμε σε διάλογο

στέλνοντας την κοινή λογική στον διάολο;

Γιατί όλα αυτά;

ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ ΕΙΝΑΙ!!! και λέτε ότι θέτε…

Φέρνουν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ένα νομοσχέδιο κακήν κακώς, με ελλείψεις τεχνητές, σε μία περίοδο που θα ξεσηκώσει αντιδράσεις και φυσικά θα ενεργοποιήσουν τον μεγάλο σύμμαχο: τον κοινωνικό αυτοματισμό!!! Όλοι εναντίον όλων

και το χορό να τον σέρνουν όπως πάντα τα ΜΜΕ παπαγαλάκια, ο Μίχαλος και οι αγανακτισμένοι πολίται.

Και μέσα σε δύο μέρες, κυρήσσουν ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ “για το καλό μας”…

Ή μήπως για να συνηθίσουμε στην ιδέα των ποικίλων επιστρατεύσεων, εν όψη θερμού, πολύ θερμού χειμώνα;

Η φήμη για 4.500 ευροΜΑΤατζήδες στην Ελλάδα – από τον Σεπτέμβρη – γιατί γίνονται ολοένα και πιο έντονες;;;;

ΣΧΟΛΙΟ:

Προσυπογραφω.

Πώς μπορούσε η κυβέρνηση να αποφύγει τη χρεοκοπία και το ΔΝΤ

Του Δ. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑ Καθηγητή, συγγραφέα, δ/ντή Executive ΜΒΑ, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (από εδω)

Η κυβέρνηση είχε τις δυνατότητες και την ευκαιρία ν’ αποφύγει την ουσιαστική πτώχευση της χώρας, ν’ αποφύγει τον μηχανισμό Ε.Ε.-ΔΝΤ και να βυθίσει την οικονομία στην ύφεση.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικές ιδέες που στηρίζονται στα θεμελιώδη της Διοίκησης και της Ηγεσίας σε περιόδους κρίσης. Πρώτον, έπρεπε να σχηματιστεί μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης από ακέραιους, έμπειρους, ικανούς επαγγελματίες, με κύρος, αξιοπιστία, διοικητικές και ηγετικές ικανότητες. Μια τέτοια κυβέρνηση, συμβολικά αλλά και ουσιαστικά, θα είχε πολύ περισσότερες δυνατότητες και δύναμη να κερδίσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και των ξένων, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει με ταχύτητα ένα συνεκτικό, ποσοτικοποιημένο και χρονικά ορισμένο, πρόγραμμα έκτακτων μέτρων, δημιουργώντας ακόμη και έκτακτες ή παράλληλες δομές όπως το 2004, έξω από τον ανίκανο, ακόμη και για περιόδους ηρεμίας, κρατικό μηχανισμό. Δεύτερον, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ μπορούσε να αποφύγει τα τραγικά λάθη που έκανε με βάση τις θεμελιώδεις αρχές της Διοίκησης και της Ηγεσίας των κρίσεων. Σύμφωνα με αυτές, δεν έπρεπε να δημιουργήσει στους πολίτες αλλά και στα στελέχη του Δημοσίου κλίμα εφησυχασμού, ισχυριζόμενη ότι τα λεφτά υπάρχουν, θα δοθούν αυξήσεις κ.λπ.

Ακόμη και στη συνέντευξη στο Ζάππειο, με την ευκαιρία των εκατό πρώτων ημερών, ο πρωθυπουργός επέμενε ότι «υπάρχουν τα λεφτά», ενώ γνώριζε ότι το «τσουνάμι» των αγορών έφτανε σύντομα.

Το σβήσιμο της πυρκαγιάς

Δεν έπρεπε να χάσει ούτε μία μέρα από την εκλογή της, να θέσει ως προτεραιότητα, να εστιάσει και να ρίξει όλες τις δυνάμεις στο σβήσιμο της πυρκαγιάς. Παίρνοντας, με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα, δύσκολες και αποτελεσματικές αποφάσεις, δηλαδή ένα πακέτο κατεπειγόντων μέτρων μέσα στις πρώτες δεκαπέντε ημέρες, την υλοποίηση των οποίων θα μπορούσαν να αναλάβουν ομάδες στελεχών τύπου «μουτζαχεντίν». Πρώτη άμεση απόφαση μπορούσε να είναι η αναδρομική φορολόγηση των μη δηλωθέντων εισοδημάτων, μέσω έκτακτης εισφοράς, βασισμένης σε αντικειμενικά κριτήρια διαβίωσης, τα οποία υπάρχουν σε τράπεζες δεδομένων των δημόσιων οργανισμών. Τέτοια κριτήρια, που προσδιορίζουν σε σημαντικό βαθμό τη φοροδιαφυγή περίπου διακοσίων χιλιάδων οικογενειών που πλούτισαν τις τελευταίες δεκαετίες, παρανομώντας και φοροδιαφεύγοντας, είναι τα σπίτια, τα εξοχικά, τα σκάφη, τα δίδακτρα των παιδιών σε ιδιωτικά σχολεία, τα αυτοκίνητα, οι λογαριασμοί της ΔΕΗ και του νερού, πιθανόν και άλλα.

Μέσω ενός συνδυασμού τέτοιων κριτηρίων, θα μπορούσε να επιβάλει μια ουσιαστική έκτακτη εισφορά για όσους δήλωναν πολύ χαμηλότερα εισοδήματα από ό,τι το εκτιμώμενο κόστος διαβίωσης. Ενα τέτοιο μέτρο θα έφερνε στα κρατικά ταμεία τουλάχιστον 15 δισ.

Δεύτερον, από τις πρώτες μέρες, έπρεπε να εφαρμόσει μέτρα άμεσου περιορισμού της σπατάλης στο Δημόσιο αλλά και πάγωμα των δαπανών για τους εξοπλισμούς.

Τρίτον, έχοντας δημιουργήσει την «αίσθηση κατεπείγοντος» στους πολίτες, αντί να ιδρύσει τον λογαριασμό της ντροπής για έρανο, μπορούσε να πάρει μια πρωτοβουλία, κινητοποιώντας συγκεκριμένους επαγγελματικούς και άλλους φορείς για μια εθνική καμπάνια στήριξης των ελληνικών προϊόντων. Αν είχαμε μια υποκατάσταση των εισαγωγών τουλάχιστον 6 δισ., θα εξασφαλίζαμε τουλάχιστον 150.000 θέσεις εργασίας και τα έσοδα από τη διαφορά του ΦΠΑ και του φόρου θα έφταναν περίπου τα 2 δισ., δηλαδή περισσότερα από ό,τι η μείωση των συντάξεων.

Τέταρτον, άμεσα έπρεπε ν’ ανακοινωθούν η αύξηση των φορών σε πολυτελή είδη, ποτά, τσιγάρα και βενζίνη (όχι πετρέλαιο) και το πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων που είχαν εισόδημα πάνω από τον μέσο όρο.

Πέμπτον, έπρεπε να τεθεί από τις πρώτες ημέρες σε εφαρμογή η ρύθμιση των ημιυπαίθριων χώρων, ίσως και των αυθαίρετων και η φορολόγηση της εκκλησίας.

Εκτον, μπορούσε στους πρώτους δύο μήνες ν’ ανακοινωθεί πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της τεράστιας δημόσιας περιουσίας. Σε αυτά τα μέτρα οι πιο ειδικοί από εμένα θα μπορούσαν να προσθέσουν και άλλα για την αντιμετώπιση της καταιγίδας.

Πέραν όμως των έκτακτων μέτρων στους πρώτους τρεις μήνες, έπρεπε να γίνουν σαφείς, μέσω νομοσχεδίων, νόμων και αποφάσεων, μόνιμα μέτρα που θα αφορούσαν την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, την υγιή επιχειρηματικότητα και τις ξένες επενδύσεις, τον περιορισμό της σπατάλης του δημοσίου χρήματος, καθώς και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο έπρεπε να είχε ψηφιστεί αμέσως και να μην είναι τόσο άτολμο όσον αφορά τα τεκμήρια διαβίωσης.

Επίσης, το υπουργείο Ανάπτυξης, αντί να σπαταλάει τον χρόνο του με το νομοσχέδιο για τους κακοπληρωτές, έπρεπε να θέσει ως προτεραιότητα το ΕΣΠΑ και την ενίσχυση της ανάπτυξης. Εχοντας κάνει όλα τα παραπάνω και αρκετά άλλα με την ταχύτητα που απαιτούσε η κρίση και η ετοιμότητα των κερδοσκόπων, θα μπορούσε να δανειστεί από τις αγορές νωρίτερα, όταν τα επιτόκια ήταν ακόμη χαμηλά. Επίσης, θα μπορούσε να δανειστεί από τους πολίτες ένα σημαντικό ποσό με εθνικό ομόλογο.

Γρήγορα, δίκαια, αποτελεσματικά

Με αποφασιστικότητα, ταχύτητα, δίκαια και αποτελεσματικά μέτρα θα δημιουργούσε ένα σημαντικό ανάχωμα που θα έδιωχνε τα «νερά» της κρίσης στα «γειτονικά οικόπεδα» (δηλαδή Πορτογαλία, Ισπανία κ.λπ.) και θα πίεζε για πιο άμεση δράση την Ε.Ε. Αντί όλων αυτών, χάθηκε ο χρόνος, που είναι το πολυτιμότερο όπλο σε περιόδους κρίσης ή «πολέμου», με τα ασήμαντα μέχρι που η κυβέρνηση να χάσει την αξιοπιστία και την ανεξαρτησία της και η χώρα την εμπιστοσύνη και την αξιοπρέπειά της, να προκληθεί το τσουνάμι, να επιβληθούν τα μέτρα από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, να μπει η οικονομία στην ύφεση και να οδηγηθούμε στο άμεσο μέλλον σε αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και της εθνικής μιζέριας, και παρ’ όλα αυτά, στην «ελεγχόμενη», όπως λέγεται, πτώχευση αφού το χρέος του 2020 θα βρίσκεται σε υψηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ, απ’ ό,τι σήμερα.

Παρ’ ότι είναι αργά, τίποτα δεν εμποδίζει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει, ακόμη και τώρα, στη λήψη τέτοιων μέτρων, εστιάζοντας σε όσους για δεκαετίες συγκέντρωσαν τον πλούτο παρανομώντας και φοροδιαφεύγοντας, να σταματήσει να στέλνει τον λογαριασμό στους έντιμους, τους φτωχούς και να μετατρέπει την Ελλάδα σε μια τριτοκοσμική χώρα εντός ή εκτός ευρωζώνης.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.

(αναδημοσιευση απο εδω)

Όταν τα πράγματα σκουραίνουν για τους κρατούντες (όχι κατ’ ανάγκη την κυβέρνηση) επεμβαίνει άγνωστο με ποιον τρόπο ο από μηχανής θεός της τρομοκρατίας.
Την επιχείρηση ελέγχου των αντιδράσεων της κοινής γνώμης είχε αναλάβει μετά τη μεταπολίτευση εργολαβικώς η 17Ν που χτυπούσε, όλως συμπτωματικά πάντα την κατάλληλη (για την εξουσία) στιγμή μέχρι που η εκτέλεση του άγγλου στρατιωτικού Σόντερς ενέπλεξε στο «κυνήγι» των τρομοκρατών τις αγγλικές υπηρεσίες.
Μπροστά στον κίνδυνο οι εγγλέζοι να ξετυλίξουν το κουβάρι και να φθάσουν στην άκρη του νήματος κρίθηκε αναγκαίο να «παραδοθεί» στη δικαιοσύνη μια ομάδα αναλώσιμων τρομοκρατών και για τις ανάγκες του σεναρίου σκηνοθετήθηκε τότε η έκρηξη του πυροκροτητή (και όχι της βόμβας) στα χέρια του Ξηρού που κουβαλούσε μαζί του κείνο το βράδυ όλα τα αναγκαία για την «εξάρθρωση» της 17Ν στοιχεία.
Υπουργός Δημόσιας Τάξης που πιστώθηκε την «εξάρθρωση» της 17Ν και βραβεύτηκε στη συνέχεια και από το FBI ήταν ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.
Και μπορεί ο Μιχάλης να μην κατάλαβε καλά τι έγινε εκείνο το καλοκαίρι του 2002 ωστόσο πες ο ένας πες ο άλλος το πίστεψε ο καημένος πως είναι ο έλληνας «Βρώμικος Χάρι» που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και έκτοτε κάθε τρεις και λίγο προαναγγέλλει συλλήψεις τρομοκρατών και εξάρθρωση των οργανώσεων που διαδέχτηκαν τη 17Ν.
Προχθές το βράδυ έξω από το γραφείο του νιόπαντρου Χρυσοχοϊδη που παριστάνει αυτή την περίοδο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη αλλά αδυνατεί να προστατέψει ακόμα και τον εαυτό του, στον 7ο όροφο του μεγάρου της ΕΛΑΣ και της ΚΥΠ, τον ασφαλέστερο θεωρητικά χώρο σκάει μια βόμβα που τραυματίζει θανάσιμα έναν αξιωματικό της ΕΛΑΣ και υπασπιστή του υπουργού που άνοιξε την παγιδευμένη με εκρηκτικά επιστολή που προοριζόταν για τον υπουργό.
Το εντυπωσιακότερο χτύπημα της τρομοκρατίας στην καρδιά των υπηρεσιών ασφαλείας στον 7ο όροφο του μεγάρου της Κατεχάκη έφτασε ακριβώς στην κρίσιμη στιγμή που η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη ακόμα και από τους δικούς της βουλευτές και βλέπει να μην περνάει «αβρόχοις ποσί» το νομοσχέδιο για το ξεθεμέλιωμα της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων με ανατροπή κατακτήσεων ολόκληρων δεκαετιών.
Τη στιγμή που ήδη η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συμβουλίου χαρακτηρίζει αντισυνταγματικές 4 από τις καινούργιες διατάξεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου ενώ και τα μηνύματα από την καθημένη δικαιοσύνη προεξοφλούν ανατροπή βασικών διατάξεων των νομοσχεδίων στα δικαστήρια.
Με την έκρηξη της βόμβας στο γραφείο του Χρυσοχοϊδη τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας (παλιά μου τέχνη κόσκινο) πετάνε στο καλάθι των αχρήστων την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και του ασφαλιστικού συστήματος και ασχολούνται κι ερευνούν αποκλειστικά σχεδόν μόνο με την κατεδάφιση κάποιων τοίχων του γραφείου του υπουργού, για το πως κι από ποιους μπήκε η βόμβα στο υπουργείο και πως και γιατί έφτασε μέχρι τον 7ο όροφο στο γραφείο του υπουργού χωρίς να ελεγχθεί με αποτέλεσμα ένας αστυνομικός να χάσει τη ζωή του.

Όταν 9 σχεδόν μήνες πριν ο Παπανδρέου φρέσκος τότε πρωθυπουργός και ο υπουργός του επί των Οικονομικών μιλούσαν για επικείμενη χρεωκοπία της χώρας που πρέπει να αποτραπεί παρομοιάζοντας τη χώρα με τον Τιτανικό που πάει «καρφί» στο παγόβουνο επιτείνοντας τις ανησυχίες των δανειστών κι εκτοξεύοντας τα σπρέντ των ομολόγων στα ύψη κανείς δεν πίστευε πως είχε αρχίσει να εκτυλίσσεται ένα καλά μελετημένο σχέδιο από τους αλλοδαπούς συμβούλους του πρωθυπουργού που οδηγούσε συνειδητά στη φτωχοποίηση της χώρας και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε εξωθεσμικούς παράγοντες.
Κάποιοι μίλησαν τότε για απειρία ή και για ανικανότητα της νεόκοπης κυβέρνησης ενώ πολλοί επιβράβευαν τον πρωθυπουργό που «έτρεχε» από χώρα σε χώρα για να ανατρέψει υποτίθεται το δυσμενές σε βάρος της χώρας κλίμα ενώ στη ουσία με τις αψυχολόγητες δηλώσεις τόσο του ίδιου όσο και των υπουργών του το κλίμα χειροτέρευε από μέρα σε μέρα.
Σήμερα με την ψήφιση από τη βουλή του μνημονίου με τη τρόικα και την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και το υπό ψήφιση νομοσχέδιο για την ανατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και των εργασιακών σχέσεων με την καθιέρωση συντάξεων πείνας οι αλλοδαποί σύμβουλοι του πρωθυπουργού μπορούν να αναφωνήσουν ότι το πρώτο μέρος του σχεδίου στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία.
Τα 2/3 του ελληνικού λαού για 10ετίες από δω και πέρα θα γλύφει τις πληγές του διαβιώνοντας κάτω ή στα όρια της φτώχειας ενώ οι ξένοι δανειστές θα στήνουν πάρτι απομυζώντας και την τελευταία σταγόνα αίμα της ελληνικής οικονομίας.
Με τη δανειακή σύμβαση που υπογράφτηκε από τον υπουργό Οικονομικών Παπακωνσταντίνου ερήμην της Βουλής δόθηκαν στην «τρόικα» ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους.
Η αλληλεγγύη δηλαδή του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Έρχονται και τα χειρότερα…

«Ακούω τώρα τον μπαρμπαγιώργο να αγορεύει στη Βουλή και να επικρίνει την πολιτική του ΚΚΕ κι αν κρίνω και απ’ αυτά που λένε γύρω γύρω τα παπαγαλάκια του καθόλου δεν θα με εκπλήξει μια ελεγχόμενη εξώθηση του Περισσού στην “παρανομία”» σχολίαζα χθες στο blog της Κατερίνας ακούγοντας το σφυροκόπημα του πρωθυπουργού κατά του ΚΚΕ και της πολιτικής του, μην τολμώντας εκείνη τη στιγμή και να διανοηθώ ακόμα ότι μπορεί η κυβέρνηση του Παπανδρέου να προετοιμάζει ανοικτή εκτροπή και επιβολή –με τη συνεργασία των πρόθυμων ΜΜΕ- συγκαλυμμένης ή ανοιχτής δικτατορίας.
Ύστερα (δεν ήρθαν οι μέλισσες) αλλά οι απόψεις που διατύπωσε πρόσφατα ο Νίκος Κοτζιάς στενός (δεν ξέρω αν είναι ακόμα) συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου.
Έγραφε λοιπόν ο κ. Κοτζιάς σε άρθρο του στην Ελευθεροτυπία
«σήμερα, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ΔΝΤ… «Μαζί με την λιτότητα εισάγουν και έναν νέου τύπου αυταρχισμού στο όνομα της ειδικευμένης γνώσης και των δικαιωμάτων που απορρέουν από το ότι μας δανείζουν. Μαζί με τον περιορισμό κυριαρχίας της χώρας εισάγουν και τον ευνουχισμό της δημοκρατίας.»

Κι επειδή ο ελληνικός λαός, όπως έχει δείξει στο διάβα των αιώνων, μπορεί να αντέξει την πείνα και την υποχρεωτική δίαιτα αλλά καθόλου δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί τον περιορισμό των ελευθεριών του και τον ακρωτηριασμό της Εθνικής Επικράτειας τολμώ να εικάσω ότι με την έκρηξη της βόμβας στο γραφείο του Χρυσοχοϊδη απασφαλίστηκε το δεύτερο μέρος του σχεδίου που αποσκοπεί στην κατατρομοκράτηση του λαού προκειμένου να περάσουν χωρίς αντιστάσεις τα ανθελληνικά σχέδια για αλλοίωση του status quo στο Αιγαίο, τη Μακεδονία και τη Θράκη.
Τον τόνο έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την ιταμή επίθεση στο ΚΚΕ για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και τη γενικότερη στάση του κόμματος απέναντι στα κυβερνητικά μέτρα, καλώντας μάλιστα ένα κοινοβουλευτικό κόμμα να απολογηθεί γιατί οι ελεγχόμενοι απ’ αυτό συνδικαλιστές δεν τηρούν τις δικαστικές αποφάσεις ενώ τα παπαγαλάκια του στην TV και τους Ρ/Σ πιπιλάνε την καραμέλα ότι το ΚΚΕ εξωθεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις γιατί επιδιώκει επανάσταση.
Και καπάκι έρχονται οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Β. Βενιζέλου ότι οι σκοτεινοί κύκλοι της τρομοκρατίας επιδιώκουν τον έλεγχο της διακυβέρνησης και της εθνικής κυριαρχίας και εμπλοκή του στρατού στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας

Έτσι όταν με το καλό αρχίσουν να περιπολούν στην Αθήνα πλάι πλάι με τους δικυκλιστές της ΕΛΑΣ και τα άρματα μάχης του στρατού θα έχουν καταλυθεί –για πρώτη φορά από δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση- οι ελευθερίες του ελληνικού λαού και θα έχουν ανοίξει οι πύλες της κολάσεως…