Είναι να μην τρελαίνεσαι να είσαι νέος σήμερα;
Είναι να μην τρελαίνεσαι με την αβεβαιότητα του αύριο;
Με ένα πτυχίο που δεν ξέρεις τι να το κάνεις;
Με μια δουλειά του ποδαριού ίσα ίσα για να βγάλεις τα τσιγάρα σου και έναν καφέ ή κάνα ποτό με φίλους για να ξεσκάσεις, να ξεχαστείς, να μην σκέφτεσαι, να μην ουρλιάξεις από την απελπισία και το άγχος, αύριο τι θα κάνεις;
Πόσα πια βιογραφικά να στείλεις;
Πόσο να παρακαλέσεις τον γνωστό του γνωστού του μπατζανάκη του θείου για μια καλή δουλειά με σταθερό μισθό;
Γιατι νομίζετε ότι οι καφετέριες εν μέσω οικονομικής κρίσης είναι τίγκα από νέους;
Είναι ξέγνοιαστοι, δεν έχουν προβλήματα;
Αυτό θέλουν να καταλάβετε…
Όμως μόλις κλείσουν οι πόρτες αρχίζει ο φόβος, το άγχος…….σήμερα καλά……..αύριο……..;
Πως να κάνεις οικογένεια με 700 ευρώ βασικό μισθό;
Και άντε και είσαι τυχερός και διορίστηκες.
Με τα νέα δεδομένα 900 ευρώ θα είναι ο μισθός κάθε νεοδιοριζόμενου. Φτάνουν να νοικιάσεις σπίτι, να πάρεις αμάξι, να κρατήσεις σπίτι, να κάνεις παιδιά;
Πως…;
Πως…;
Πως…;
Ένα πως, ένα γιατί, ένα τι θα γίνει αύριο…
‘Αγχος…
Φόβος…
Απελπισία…
…και στο τέλος το ρίχνω στην παλαβή και στο χαβαλέ για να μην τρελαθώ…
και μια ευχη…
Μακάρι ο ουρανός να γίνει επιτέλους πιο γαλανός αλλιώς ας μείνω πάντα νέος…!
Σημείωση: Το εκπληκτικό αυτό κείμενο δεν είναι δικό μου. Το βρηκα στη στήλη “επιστολές αναγνωστών” της τοπικής εφημερίδας “ΝΕΟΛΟΓΟΣ” της 11ης Σεπτεμβρίου.
Δεν έχω να σχολιάσω τίποτα, κατά τη γνώμη μου λέει πολλές αλήθειες.
Αφιερωμένο σε όλους όσους έχουμε καταντήσει έτσι τη χώρα μας. Αλλά ξέχασα, σε λίγο καιρό θα γίνουμε η Δανία του νότου.
Μόνο που σε μας το νι είναι ήδη με ει, δλδ Δανεία!!!
Άντε καλημέρες!
