“Συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι τη νίκη”

Μεταφέρω τη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα “ΠΡΙΝ” στις 15/1/2012 ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη Χαλυβουργία Ελλάδος Γιώργος Σιφωνιός:

Συνέντευξη στον Γ. Λαουτάρη, εφημερίδα ΠΡΙΝ

Τις 77 μέρες κλείνει η ηρωϊκή απεργία στη Χαλυβουργία Ελλάδος. Ο πρόεδρος του εργοστασιακού σωματείου Γ. Σιφωνιός δηλώνει στο ΠΡΙΝ βέβαιος πως η απειλή του βιομήχανου για λουκέτο δε θα πραγματοποιηθεί και πως η έκβαση της μάχης θα κρίνει πολλά για όλη την εργατική τάξη.

Το δίλημμα που θέτει η εργοδοσία της Χαλυβουργίας Ελλάδος και το οποίο αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι είναι «μείωση μισθών ή απολύσεις». Πώς απαντάτε;

Με γενική συνέλευση θέσαμε αυτό το δίλημμα στους εργαζόμενους. Απαντήσαμε ότι αυτό το δίλημμα δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες των εργαζομένων. Δεν μπορεί να δουλεύει κάποιος στην πιο βαριά βιομηχανία τη; χώ-ρας, μέσα στη φωτιά και στο σίδερο για τέτοιους μισθούς που θέλει να δώσει ο Μάνεσης. Τον έχουμε χαρακτηρίσει «λαγό των βιομηχάνων». Είναι αυτός που ορίζει στη σιδηροβιομηχανία τις συμβάσεις όλου του κλάδου. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι αν περάσει ο σχεδιασμός εδώ, θα είναι μόνο η αρχή. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός απέπεμψε τη συλλογική σύμβαση στη σιδηροβιομηχανία το 2011, ενώ είχαν συμφωνήσει να υπογρά-ψουν σύμβαση με 20 λεπτά παραπάνω οι άλλοι σιδηροβιομήχανοι. Ο κύριος Μάνεσης «έκοψε» τη σύμβαση αυτή και την έστειλε στη διαιτησία.

- Τι μισθό παίρνει ένας χαλυβουργός σήμερα;

Θα σου πω τον ανώτερο και από εκεί καταλαβαίνεις. Εγώ δουλεύω 33 χρόνια, είμαι ο πιο παλιός. Με κυλιόμενες βάρδιες τεσσάρων η μερών, με τρία Σαββατοκύριακα και νυχτερινό παίρνω 1.450 ευρώ. Ο νεοπροσλαμβανόμενος έχει 42 ευρώ μεροκάματο. Υπάρχουν και τμήματα που δουλεύουν μόνο πενθήμερο από Δευτέρα ως Παρασκευή. Εκεί ένας νεοπροσληφθείς έγγαμος παίρνει σκάρτα 900 ευρώ.

- Πώς περιγράφετε τις καθημερινές συνθήκες δουλειάς;

Η κόλαση θα μας φανεί παράδεισος! Περνά από δίπλα σου το σίδερο και βράζει σε 1.700 βαθμούς. Καταλαβαίνεις τι κατάσταση ζούμε. Τα πνευμόνια μας έχουν καεί. Εδώ λιώνουν σίδερα που έχουν τα πάντα μέσα. Από ραδιενεργά υλικά μέχρι μόλυβδο, υδράργυρο και άλλα στοιχεία που ελευθερώνονται στη θερμοκρασία που χυτεύεται το σίδερο. Τα ραδιενεργά υλικά προέρχονται από τα τεμαχισμένα ραδιοακτινολογικά μηχανήματα, ακόμη και άρματα μάχης που έρχονται εδώ με τη μορφή του σκραπ από την Ουκρανία και αλλού. Στην παραλαβή υπάρχουν μετρητές ραδιενέργειας Γκάιγκερ που επειδή χτυπούσαν, τους αχρήστευσαν. Έχουμε πολλά θύματα, ακρωτηριασμένους. Αν πάμε μια βόλτα, οι πιο πολλοί χαλυβουργοί είναι σακατεμένοι.

Αυτό που λέει το τραγούδι «με τα κομμάτια μας δένει τ’ ατσάλι» είναι πραγματικότητα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες δουλεύουν οι χαλυβουργοί με αυτές τις ελάχιστες αμοιβές. Γι’ αυτές έχει ευθύνη η Ομοσπονδία που υπογράφει, είτε γιατί είναι συμβιβασμένη είτε γιατί είναι πολιτικοί υπάλληλοι των αφεντικών. Γι’ αυτό είναι διορισμένοι σ’ αυτές τις θέσεις και δουλεύουν με γραβάτες και κουστούμια. Οι συνδικαλιστές πρέπει να είναι στους χώρους παραγωγής.

- Αν συνεχιστεί η απεργία, δεν υπάρχει ο φόβος να κλείσει το εργοστάσιο και να απολυθούν όλοι οι εργαζόμενοι;

Αυτό είναι το επιχείρημα του κυρίου Μάνεση. Κάθε φορά που το εργοστάσιο αυτό πρόβαλλε κάποιες διεκδικήσεις, πάντα αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιούσε. Δεν μπορείς όμως να κλείσεις ένα εργοστάσιο της βαριάς βιομηχανίας! Κάποια στιγμή θα ξεμπλοκάρουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και οι παραγγελίες. Δεν μπορεί να κλείσει ένα εργοστάσιο που ξεκίνησε με παραγωγή 150.000 τόνων και σήμερα την έχει φτάσει στους 270.000 τόνους. Αυτό είναι γελοίο.

Και μόνο από την παραγωγή καταλαβαίνουμε πόσο έχουν αυξηθεί και τα κέρδη των εργοδοτών. Γνωρίζουμε βεβαίως τόσα χρόνια ότι και οι ισολογισμοί και τα επίσημα στοιχεία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Ο κύριος Μάνεσης δηλώνει ότι έχει 450 άτομα προσωπικό, στην ουσία όμως δουλεύουν 380 στην παραγωγή. Έχει δέκα διευθυντές και άλλους τόσους γραφιάδες. Οι υπόλοιποι είναι η σωματοφυλακή του, οι ναύτες στο κότερο του, το προσωπικό στο σπίτι του. Αυτούς όλους τους πληρώνουν οι 380 εργάτες που βγάζουν την παραγωγή. Όλη η συντήρηση του κότερου πάει στην εταιρεία. Εκεί λοιπόν θα έχει ζημιά!

Ο εργοδότης μας δεν νομίζω να δηλώνει τέτοια εισοδήματα που να δικαιολογούν αυτές τις πολυτέλειες. Τα ρίχνει στην εταιρεία, η εταιρεία έχει ζημιά και μετά τα φορτώνουν στους εργάτες. Όταν είχαν κέρδη όμως δεν μας είπαν να τα μοιραστούμε! Πληρώσαμε το κέρδος τους, δεν θα πληρώσουμε και την κρίση. Την κρίση μάλιστα τη δημιούργησαν οι ίδιοι, δεν τη δημιούργησαν οι εργάτες. Όλοι οι εργάτες είναι καταχρεωμένοι: Χαράτσια, δάνεια, παιδιά που σπουδάζουν, λογαριασμοί. Δεν φτάνουν τα χρήματα να έρθουμε στη δουλειά μας.

- Η τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας τι κατάληξη είχε;

Πριν γίνει η τριμερής κάναμε επτά παρεμβάσεις στο υπουργείο Εργασίας, δέκα πορείες στο κέντρο της Αθήνας, έχουμε διαδηλώσει και στη Βουλή. Η πολιτική ηγεσία είναι αυτό που λέμε εμείς μαύρο μέτωπο. Το ΠΑΣΟΚ πέρα-σε νόμους που δεν θα τολμούσε να περάσει ούτε η χούντα. Νόμους τέτοιους που είχαν προγραμματίσει να περάσουν από τη συνθήκη Μάαστριχτ με αυτό το επαίσχυντο κείμενο της Λενκής Βίβλου, πώς θα μειώσουν το μισθολογικό κόστος. Τώρα το περνάνε με πρόσχημα την κρίση. Από την τριμερή δεν βγήκε τίποτα. Στην τρίτη συνάντηση έκανε ένα βήμα πίσω η εργοδοσία, θέλοντας να κάνει ελιγμό για να σπάσει την απεργία μας. Πήρε πίσω το πεντάωρο και είπε ότι θα επαναπροσλάβει 15 απολυμένους από τους 50. Από αυτή την εβδομάδα οι απολυμένοι είναι 65.

- Ποια είναι η κατάσταση στο εργοστάσιο του Βόλου;

Αυτή τη στιγμή το εργοστάσιο του Βόλου λειτουργεί σαν απεργοσπαστικός μηχανισμός, εφόσον ανήκει στον ίδιο όμιλο του Μάνεση. Κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά με το ίδιο προσωπικό. Έχουμε πάει οκτώ φορές. Με μαζική συμμετοχή των απεργών χαλυβουργών πάμε και τους μιλάμε. Είναι τρομοκρατημένοι, γιατί το ίδιο το σωματείο τους οδηγεί στον Καιάδα. Στη Γενική τους Συνέλευση υπήρχαν 55 στους 220 συμμετέχοντες που είπαν «όχι» στην πρόταση για το 5ωρο. Τους υποχρέωσαν όμως όλους να υπογράψουν, το σύνολο των εργαζομένων κι αυτούς που είπαν «όχι». Τώρα που τους έβαλε να υπογράψουν για 5ωρο, δουλεύουν 8ωρο, χάρη σε μας που απεργούμε. Γι’ αυτό υποστηρίζουμε ότι κάνουν δουλειά απεργοσπάστη αυτή τη στιγμή. Αυτό που τους φωνάζουμε είναι ότι δεν έχουν καταλάβει τι υπογράψανε. Τους λέμε, «εφόσον δεν το εφαρμόζετε, πάρτε το πίσω τώρα να δουλεύετε με σταθερά ωράρια όπως μέχρι τώρα, να έχετε μόνιμη δουλειά». Τώραπου έχει τη νομιμοποίηση ο εργοδότης, με το πρόσχημα ότι δεν έχει δουλειά θα τους βάλει να δουλεύουν τρεις ώρες ή εκ περιτροπής, τρεις μέρες τη βδομάδα. Έχει οπλιστεί από την αντεργατική φαρέτρα της κυβέρνησης, των νόμων του Λοβέρδου και της Κατσέλη.

- Αν έβγαιναν στην απεργία οι συνάδελφοι σας στο Βόλο τι θα επακολουθούσε;

Θα είχαμε κερδίσει. Ο εργοδότης έχει παραγγελίες. Είναι αυτό που λέγαμε, δεν υπάρχει περίπτωση να κλείσουν τέτοια εργοστάσια. Θα βρουν τρόπο να διοχετεύσουν τα κέρδη τους αλλού, ούτως ώστε να κρατηθούν. Άλλωστε μια χαρά κρατιούνται. Αν δεν ήταν έτσι θα το έκλεινε. Καθόλου δεν φοβάμαι ενδεχόμενο λουκέτο. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό το εργοστάσιο δεν κλείνει. Το δείχνει και η πρακτική τους, το ότι συντηρούν τα μηχανήματα, υπάρχουν φύλακες κ.λπ. Ένα εργοστάσιο που είναι να κλείσει το εγκαταλείπει ο ιδιοκτήτης.

- Μέχρι πότε θα κρατήσει η απεργία σας;

Μέχρι να νικήσουμε! Μέχρι να γυρίσουν όλοι στους δουλειές τους. Θεωρούμε τους εαυτούς μας, και τους 380 που δουλεύουν στην παραγωγή, απολυμένους. Αν δεν επιστρέψουν στη δουλειά τους, με μόνιμα σταθερά ωράρια εργασίας, γιατί επιχείρησαν να κάνουν ελαστικοποίηση, δεν σταματάμε. Για να παρακάμψουν τα συνδικαλιστικά όργανα που αντιστέκονται σ’ αυτή η βαρβαρότητα πάνε να φτιάξουν καινούργιους νόμους, να αποφασίζει ο βιομήχανος για τη ζωή του εργάτη. Πώς θα τον χρησιμοποιήσει και πότε. Άρα αν περάσουν αυτά τα μέτρα από εδώ, έχουν σαρώσει μετά όλη την εργατική τάξη.

- Βρίσκει ανταπόκριση και συμπαράσταση ο αγώνας σας σε άλλους κλάδους;

Μόνο από την αλληλεγγύη των εργαζομένων κρατιόμαστε. Από αυτούς έχουμε πάρει το 50% της δύναμης μας. Απλοί εργαζόμενοι, ασυνδικάλιστοι και ακομμάτιστοι. «Κρατάτε και θα σας στηρίξουμε εμείς» μας λένε. Κάθε μέρα έρχονται εδώ από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ήταν εργάτες που πρωί περνώντας για τη δουλειά τους, άφηναν μια οικονομική ενίσχυση και έφευγαν. Πολλοί είναι ανώνυμοι λόγω φόβου. Έρχονται νηπιαγωγεία με τις δασκάλες τους, έρχονται σχολεία. Την περίοδο των γιορτών ο χώρος εδώ έσφυζε από παιδιά. Αγρότες μας φέρ-νουν τα προϊόντα τους, επαγγελματίες ότι έχουν στα μαγαζιά τους. Βοηθάνε δικηγόροι και γιατροί. Εδώ έχουμε πάνω από χίλια ψηφίσματα από όλο τον κόσμο. Έρχονται από την άκρη της Ελλάδας, από Ροδόπη, από Σάμο, από Κρήτη ήρθαν δέκα φορές. Στερεά Ελλάδα, Μεσολόγγι, Άρτα, Γιάννενα, παντού. Ολλανδία, Σουηδία, Γαλλία Βέλγιο. Αυτή τη βδομάδα ήρθαν συνδικαλιστές από το Βιετνάμ, την Κύπρο και την Ινδία. Τα ντουλάπια και των 380 εργατών είναι γεμάτα τρόφιμα.

- Ποιο είναι το μήνυμα σας στους εργαζόμενους της χώρας που κι αυτοί ίσως βρίσκονται αντιμέτωποι με ανάλογα διλήμματα από τους εργοδότες τους;

Να μη δεχτούν τίποτα. Να βγούνε στο δρόμο. Όλοι έχουμε τα ίδια προβλήματα. Μισοί είναι απλήρωτοι, οι άλλοι απολυμένοι. Καλώ τον κόσμο να ξυπνήσει και να δει ότι δεν έχει να πληρώσει τους γιατρούς, τα φάρμακα των γερόντων και τα βιβλία των παιδιών. Μας τα χρωστάνε δεν τους χρωστάμε!

ΣΧΟΛΙΟ: Βλεποντας τον απο κοντα σε μια επισκεψη μου στο χωρο του εργοστασιου, ενιωσα πολυ οικεια και ετσι θα ηθελα να ειναι ο συνδικαλισμος. Αλλά μαλλον κινουμαι στη σφαιρα της ουτοπιας και σε αυτο…

`Η αυτοί ή εμείς!

(Του Νικου Μπογιοπουλου απο το Ριζοσπαστη)

Οσα σχεδιάζουν να διαπράξουν, μέσα στο Γενάρη, οι συγκυβερνώντες υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία! Τα όσα ανακοίνωσε προχτές ο πρωθυπουργός του μαύρου μετώπου στους λεγόμενους «κοινωνικούς εταίρους» δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία του πολιτισμένου κόσμου!

*

Στο όνομα της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων, ο Παπαδήμος ανήγγειλε στους εργάτες, στους μισθωτούς, στους υπαλλήλους ότι αντί για μισθό θα εισπράττουν πλέον ένα… φιλοδώρημα, δηλαδή μεροκάματα Βουλγαρίας και Ρουμανίας, διότι έτσι «ισχύει σε άλλες χώρες που μας ανταγωνίζονται οικονομικά»!

*

Στο όνομα των «επενδύσεων», ο τραπεζίτης Παπαδήμος ανακοίνωσε ότι ο λαός πρέπει να μάθει στις νέες «προσαρμογές», δηλαδή οι μεν εργαζόμενοι να υποπέσουν στο καθεστώς της γενικευμένης «απασχολησιμότητας» και οι μερικώς απασχολούμενοι να βυθιστούν ολοσχερώς στο καθεστώς της γενικευμένης ανεργίας, καθότι έτσι επιτάσσει η μείωση του «εργατικού κόστους»! Οσο για την ανάκληση των «εφέδρων» στα «τάγματα εργασίας», αυτή θα γίνεται με όρους δουλοπάροικου!

*

Τέρμα – στην πράξη και για όλους – ακόμα και αυτός ο κατώτατος μισθός! Τέρμα και επισήμως ο 13ος και 14ος! Τέρμα ακόμα και ως έννοια στις συλλογικές συμβάσεις! Τέρμα στον 21ο αιώνα, τέρμα στο «μέλλον», τέρμα στην ελπίδα, επιστροφή στο προ εξέγερσης Σικάγο, επιστροφή στο μεσαίωνα, επιστροφή στη βαρβαρότητα!

*

Εδώ πια δεν εξαθλιώνουν. Δεν φτωχοποιούν. Εδώ πλέον ισοπεδώνουν! Εξανδραποδίζουν! Εδώ πλέον εξαϋλώνουν την ανθρώπινη υπόσταση! Θέλουν – λέει ο Παπαδήμος – να κρατήσουν τη χώρα στο ευρώ και στέλνουν το λαό στα «ευρω-κρεματόρια» διά της… κινεζοποίησης!

*

Θέλουν – λένε οι συγκυβερνώντες – να «σώσουν» τη χώρα από την «άτακτη» και «ανεξέλεγκτη» χρεοκοπία και στην πραγματικότητα διασώζουν τους κεφαλαιοκράτες, πατώντας επί εκατομμυρίων πτωμάτων, πατώντας πάνω στις εκατόμβες των ατάκτως και ανεξέλεγκτα πτωχευμένων και κατεστραμμένων μισθωτών και συνταξιούχων!

*

Επιστρατεύουν ξανά, όπως και σε κάθε «δόση», τους άθλιους εκβιασμούς, την τρομοκρατία, τα ψέματα. Μιλούν για το δάνειο των 130 δισ. ευρώ, όταν από αυτά τα 60 δισ. τουλάχιστον θα πάνε στους τραπεζίτες και τα υπόλοιπα θα επιστρέψουν σε τοκογλύφους και κερδοσκόπους για πληρωμές τόκων και χρεολυσίων που μέσα στο 2012 αγγίζουν τα 80 δισ. ευρώ!

*

Είναι αδίστακτοι.

Σπέρνουν τη δυστυχία και το σπαραγμό.

Τελειώνουν ζωές.

Διαγράφουν ανθρώπους.

Εξοντώνουν έναν ολόκληρο λαό.

Αλυσοδένουν τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας!

*

Αν μέχρι τώρα ο «πατριωτισμός» τους έχει επιφέρει στον τόπο εκατομμύρια ανέργων, απόκληρων, ολόκληρες «πόλεις» αστέγων, παιδιά που λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία, έκρηξη των αυτοκτονιών, φτώχεια, δυστυχία και απόγνωση, από δω και πέρα η «σωτήρια» πολιτική τους περνάει στη φάση της «τελικής λύσης», ισοδυναμεί με ολοκληρωτική «γενοκτονία» του κόσμου της εργασίας!

*

Πρόκειται για στυγνούς κανίβαλους του κεφαλαίου, για πολιτικά ενεργούμενα του συνδικάτου του ταξικού εγκλήματος, για «τεχνοκράτες» της συμμορίας των καπιταλιστών!

Ως εκ τούτου έφτασε ο κόμπος στο χτένι: `Η αυτοί ή εμείς!

Mε την ευκαιρια της “προσληψης” Παπαδημου

…ας θυμηθουμε κι ενα βιντεακι του Δημοσιογραφου Κωστα Βαξεβανη που αναφερεται στην Τραπεζα της Ελλαδας οπου εκανε “λαμπρη” καριερα ο δοτός πρωθυπουργος λουκας παπαδημος.

 

 

Η δηλωση-αποφαση της 26ης Οκτωβριου

Το κείμενο της συμπερασμάτων της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου μπορείτε να το βρείτε και να το κατεβάσετε σε pdf από εδώ.

Τρια αρθρα του Γ. Ρουση: “Για μια αριστερα στο υψος των περιστασεων”

Απο την Ελευθεροτυπια

Μερος πρωτο

Μερος δευτερο

Μερος τριτο  

ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΒΑΣΗ;

(ΠΗΓΗ)

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΓΕΝΙΚΟ ΑΝΤΙΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΕΤΩΠΟ!

Η υπόθεση της συμπαράταξης της Αριστεράς είναι μέγα ζητούμενο και αδήριτη ανάγκη στους καιρούς μας.

Δεν μπορούμε, όμως, να μιλάμε για συμπαράταξη της Αριστεράς χωρίς να αποσαφηνίζουμε το προγραμματικό περιεχόμενό της!

Η συμπαράταξη της Αριστεράς δεν θα γίνει απλώς και μόνο για τη συμπαράταξη ή για να αθροιστούν οι δυνάμεις της Αριστεράς, αλλά για να δοθεί διέξοδος και προοδευτική σοσιαλιστική προοπτική για τη χώρα.

Μπορούμε, άραγε, να μιλάμε για συμπαράταξη της Αριστεράς με όρους αντιμνημονιακού μετώπου, όπου ο κοινός παρονομαστής της συμπόρευσης θα είναι η ακύρωση, υποτίθεται, του μνημονίου;

Φτάνει αυτό;

Αρκεί ένα αντιμνημονιακό μέτωπο;

Η πάλη κατά του μνημονίου δεν λέει απολύτως τίποτα χωρίς μια συνεκτική, εναλλακτική απάντηση στο πρόβλημα του χρέους!

Διότι το μνημόνιο δεν έπεσε από τον ουρανό αλλά ήρθε ως απόρροια της βούλησης των κυρίαρχων κύκλων να βρίσκουν πόρους για να αποπληρώνουν το χρέος.

Τέτοιοι πόροι μόνο με τη χρηματοδότηση της τρόικας θα μπορούσαν να βρεθούν!

Αν δεν θέλουμε την τρόικα και το μνημόνιο, τότε πρέπει να αρνηθούμε τη χρηματοδότηση της τρόικας.

Αυτό σημαίνει διακοπή αποπληρωμής του χρέους (στάση πληρωμών), η οποία έχει ως αναγκαίο και απαραίτητο συμπλήρωμα την εφαρμογή μιας εθνικής νομισματικής πολιτικής για τη χρηματοδότηση του κράτους και της οικονομίας και επομένως την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Χωρίς ισχυρή βούληση για στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ η πάλη κατά του μνημονίου είναι απλή δημαγωγία. 

Πολύ περισσότερο αν δυνάμεις που συμμετέχουν στο αντιμνημονιακό μέτωπο θεωρούν τη στάση πληρωμών όσο και την έξοδο από το ευρώ, καταστροφή.

Ανάλογες παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν για το αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο, εφόσον δεν περιλαμβάνει εναλλακτική απάντηση στο χρέος και δεν έχει σοσιαλιστική κατεύθυνση και ορίζοντα.

Διότι, η απάντηση στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό δεν είναι ένας καπιταλισμός με ”αναπτυγμένο κοινωνικό κράτος”.

Και αυτό για πάρα πολλούς λόγους αλλά και γιατί ένας τέτοιος καπιταλισμός, αν υπάρξει, δεν έχει προοπτική, παρά μόνο ως προσωρινή σπασμωδική απάντηση στην πρόκληση και το δίλημμα του σοσιαλισμού.

Οι γενικές αντιμνημονιακές επιλογές μπορεί, ίσως, να έχουν αξία μόνο και μόνο για να συμπεριλαμβάνουν ένα ετερόκλητο μείγμα πολιτικών δυνάμεων αλλά δεν έχουν προοπτική για τη χώρα, χωρίς το απαραίτητο και αξιόπιστο προγραμματικό βάθος.

Η συμπαράταξη της Αριστεράς είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να καταναλώνεται χωρίς περιεχόμενο, μόνο για επικοινωνιακές στοχεύσεις!

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ “ΑΡΙΣΤΕΡΟ” ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ!

(απο εδω)

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΑΠΟ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ, “ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΩΝ”!

ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Εν μέσω αναζωπύρωσης της καπιταλιστικής κρίσης, αντί ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς να συγκλίνουν και να ριζοσπαστικοποιούνται, αναδιπλώνονται!

Η αναδίπλωση έχει δύο όψεις! 

Η πρώτη συνδέεται με μια γενικόλογη, ιδεολογίζουσα και αμφίβολου βάθους καταγγελία του συστήματος, χωρίς επίκαιρα μέτωπα για την ανατροπή του!

Η δεύτερη αφορά μια αγκίστρωση στο λεγόμενο ”αριστερό ευρωπαϊσμό”, που όσο η ευρωζώνη και η ΕΕ αντιδραστικοποιούνται τόσο γίνεται βαθύτερη και σχεδόν φαιδρή!

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των πολυδιαφημισμένων “ευρωομολόγων” ως φαρμάκου για την κρίση στην Ελλάδα, την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Γύρω από την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγων υπάρχει το τελευταίο διάστημα μια εντυπωσιακή σύγκλιση ανάμεσα στον Α. Σαμαρά, το Γ. Παπανδρέου και τμήματα της Αριστεράς!

Γενικότερα, η ιδέα των ευρωομολόγων κυκλοφορεί πολύ το τελευταίο διάστημα ανάμεσα σε κύκλους του ευρωπαϊκού κατεστημένου, συνδέεται στενά με ένα δρόμο πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ και θεωρείται απάντηση στα σημερινά κρισιακά προβλήματα του χρέους.

Υπάρχει κόκκος αλήθειας σε αυτές τις απόψεις;

Διαφέρουν οι θέσεις της λεγόμενης “ευρωπαϊκής αριστεράς” από κατεστημένες θέσεις για το ευρωομόλογο και τη διέξοδο από την “κρίση χρέους”;

Η λεγόμενη ευρωπαϊκή Αριστερά κάνει ένα τετραπλό λάθος.

Πρώτο λάθος: Θεωρεί ότι η διέξοδος από τη σημερινή κρίση μπορεί να υπάρξει μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επομένως οι εθνικές προσπάθειες πρέπει να ενταχθούν σε μια συνολική ευρωπαϊκή προοπτική διεξόδου.

Η θέση αυτή παραπέμπει στις ελληνικές καλένδες κάθε προοπτική μετασχηματισμού της κάθε χώρας αλλά τελικά και της Ευρώπης ως συνόλου, αφού τον συναρτά από την ταυτόχρονη επιτυχία του στο σύνολο, σχεδόν, των χωρών της ΕΕ και σε κάθε περίπτωση από την επιτυχία του προοδευτικού μετασχηματισμού σε Γερμανία και Γαλλία!

Δεύτερο λάθος: Επειδή η στρατηγική αφορά την Ευρώπη ως σύνολο, για αυτό δεν πρέπει να διαταραχθεί οποιοδήποτε “ενοποιητικό” βήμα ακόμα και αν έχει γίνει με όρους αγοράς, αφού αυτό θα διακύβευε, αντί να ενισχύσει την προσπάθεια να αλλάξει ενοποιούμενη η Ευρώπη. Για αυτό η λεγόμενη “ευρωπαϊκή αριστερά”  είναι “φανατικός” θιασώτης του ευρώ, του οποίου ζητά να αλλάξει ηαρχιτεκτονική χωρίς να διακυβευθεί η ύπαρξή του! Αυτό πρακτικά σημαίνει μια ευρεία εθνική συναίνεση γύρω από το “υπαρκτό” ευρώ, στο όνομα μιας ‘αριστερής” αλλά αδύνατης αρχιτεκτονικής του!

Τρίτο λάθος: Θεωρούν ότι η ΕΕ μεταρρυθμίζεται και από Ένωση των πιο ισχυρών μερίδων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, που συνεχώς αντιδραστικοποιείται, μπορεί να μετατραπεί συνολικά σε “Ευρώπη των εργαζομένων”. Μια τέτοια υπόθεση δεν έχει την παραμικρή σχέση με το ρεαλισμό! Αντίθετα η ΕΕ ήταν και θα εντείνει το ρόλο της ως συλλογικός “χωροφύλακας των λαών”.

Τέταρτο λάθος: Η υπόθεση ότι μπορεί η ΕΕ να εξελιχθεί σε “πολιτική ομοσπονδία” είναι όχι μόνο ουτοπική αλλά αν μπορούσε να συμβεί θα σηματοοδοτούσε την πιο ακραία και επιθετική πολιτική και κοινωνική αντίδραση. Βήματα πολιτικής ενοποίησης με καπιταλιστική μορφή θα συνοδεύονται με όλο και πιο σκληρά αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα.

Αυτές οι διαπιστώσεις καταδηλώνουν πόσο είναι αδύνατο το ευρωομόλογο, σε οποιαδήποτε μορφή του, να απαντήσει στη σημερινή κρίση της ευρωζώνης και της ΕΕ.

Ακόμα και αν πάρουμε την πιο “προωθημένη” μορφή ευρωομολόγου, στην οποία εσχάτως, μετά από πολλές περιπλανήσεις, καταφεύγουν ορισμένοι “ευρωπαϊστές” οικονομολόγοι (βλ. De Grauwe στην Κυριακάτικη Αυγή στις 7 Αυγούστου) και θιασώτες της “ευρωπαϊκής Αριστεράς”, πάλι τα πράγματα δεν είναι καθόλου αισιόδοξα.

Επειδή στο θέμα θα επανέλθουμε, σημειώνουμε πολύ επιγραμματικά.

Ας υποθέσουμε ότι το χρέος όλων των χωρών της ευρωζώνης θα μπορεί να καλύπτεται από την απευθείας χρηματοδότηση της ΕΚΤ με έκδοση ευρωομολόγων, πράγμα που σημαίνει ότι το χρέος των εθνικών κρατών έχει μετατραπεί περίπου σε ευρωχρέος και ότι η πολιτική ενοποίηση έχει προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι αποφάσεις να λαμβάνονται με ταχύτητα σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο.

Ας παρακάμψουμε, επίσης, το γεγονός  ότι και οι δύο αυτές εξελίξεις περί “ευρωχρέους” και ευρωενωσιακής πολιτικής ενοποίησης είναι καθαρά ουτοπικές, με την αρνητική, μάλιστα, έννοια τηςουτοπίας.

Και πάλι, όμως, αυτό το ”τελοιοποιημένο ευρωομόλογο” θα εκδίδεται πάνω σε οικονομίες οι οποίες, παρά την “ομπρέλα” της “πολιτικής ενοποίησης”, θα κινούνται με πολύ διαφορετικές ταχύτητες.

Αυτό το “ευρωομόλογο”, λοιπόν, δεν θα μπορεί να συγκρατήσει την άνοδο των επιτοκίων των “εθνικών ομολόγων”, όσο και αυτά μπορεί να έχουν την εγγύηση όλων των κρατών της ΕΕ, εκτός και αν η ΕΚΤ εκδίδει όλο και περισσότερο δικό της όγκο ευρωομολόγων για να καλύπτει απευθείας το δανεισμό των κρατών – μελών.

Το τελευταίο, όμως, θα επέφερε στην ΕΕ μια κρίση πολύ χειρότερη και βαθύτερη από αυτήν των ΗΠΑ.

Διότι με σκέτα “χαρτιά” δεν μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει πραγματικά προβλήματα και πολύ περισσότερο την κρίση!

Η ιδέα ενός ”αριστερού” ευρωομολόγου είναι κατασκεύσμα και μύθος! Όπως μυθολογία είναι ότι οι Κεντρικές Τράπεζες μπορούν με “κατάλληλες” τακτικές να επιλύσουν κρισιακές καπιταλιστικές καταστάσεις!

Αυτές οι “κατασκευές” το μόνο που κάνουν είναι να αποπροσανατολίζουν από τις θέσεις διεξόδου που η “Ίσκρα” έχει προβάλλει κατά καιρούς και αποκτούν νέα επικαιρότητα.

- Τη στάση πληρωμών

- Την έξοδο από το ευρώ στο πλαίσιο αμφισβήτησης και σύγκρουσης με την ΕΕ

- Τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους για τις πιο ευάλωτες κατηγορίες

- Την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών

- Την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση – ανασυγκρότηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας

- Τη ριζοσπαστική δίκαιη αναδιανομή του πλούτου

- Τη ριζοσπαστική αλλαγή στο δημόσιο

- Την εφαρμογή προοδευτικού προγράμματος παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης του τόπου!

ΣΧΟΛΙΟ

Ενα και μονο, γιατι στα υπολοιπα πανω κατω συμφωνω.
Απο που κι ως που ειναι αριστεροι οσοι κανουν δηλωσεις παρομοιες με πασοκους ή νεοδημοκρατες; Επειδη απλα το δηλωνουν οι ιδιοι;

ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ

(Απο εδω)

Υπάρχουν δυο κατηγορίες “πρώην” στις οποίες ανήκει ένα σεβαστό μέρος του πληθυσμού.

Οι πρώην καπνιστές
και οι πρώην  αριστεροί που εγκατέλειψαν τις παράγκες…

Το πρόβλημα είναι πως στη πρώτη κατηγορία οι ανήκοντες, αποχωρώντας όντως βρήκαν την υγειά τους και όχι μόνο,  δεν ένοιωσαν καμιά ανάγκη να εξαρτηθούν από κάτι άλλο γιατί η αποχώρησή τους πρώτα από όλα ήταν μια επιλογή του να μην έχουν να κάνουν πλέον με κάτι που είχαν αποφασίσει πως είναι άχρηστο και επικίνδυνο και το καταδίκασαν ρητά.

Στη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα είναι λιγάκι πιο πολύπλοκα… , ο ανένταχτος πλέον πρώην αριστερός δεν έχει αποφασίσει πως οι ιδέες που πίστευε είναι δηλητηριώδεις και καταδικασμένες, αλλά δεν αντέχει άλλο τους ανόητους που τις διαχειρίζονται. Στην ουσία δεν καταδικάζει το τσιγάρο του, απλά κάποια στιγμή συνειδητοποιεί πως του το πλασσάρουν σκάρτο και νοθευμένο. Η για να το πάμε ακόμα πιο πέρα ανακαλύπτει πως οι εποχές ίσως χρειάζονται κι ένα νέο είδος καπνού.

Κόβοντας λοιπόν τη βλαβερή συνήθεια να είναι ένα κουφό και πειθήνιο κομματόσκυλο, βρίσκεται  αντιμέτωπος με δυο εχθρικά στρατόπεδα. Ενα είναι οι πρώην σύντροφοι, οι οποίοι με την αποχώρησή του τον βάζουν κατ΄ευθεία στη λίστα των αντιπάλων  και δεν θέλουν σκοτίζονται και ιδιαίτερα να καταλάβουν γιατί ο μέχρι πρότινος σύντροφος έφυγε και παραμένουν προσκολλημένοι σε όλα εκείνα που τον απώθησαν και το άλλο φυσικά είναι οι αντίπαλοι πολιτικοί χώροι στους οποίους ποτέ δεν ανήκε και ουτε θέλει να ανήκει γιατί δεν μοιράζεται τις ιδέες τους. Εννοείται πως στη κατηγορία των πρώην που αναφέρω σε αυτό το κείμενο δεν συμπεριλαμβάνονται οι πρώην αριστεροί οι οποίοι απλά βολεύτηκαν κάπου και ονόμσαν τις ιδέες τους νεανικές ανοησίες.

Στην ουσία ο ανυπότακτος αριστερός, είναι ένα παιδί που έφυγε από το σπίτι του γιατί αυτό το σπίτι δεν ανταποκρινόταν πλέον στις προσδοκίες του και στα όσα είχε ονειρευτεί να φτιάξει με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Ενα σπίτι όπου έχει καταληφθεί από δικτατορίσκους με αραχνιασμένες ιδέες και οράματα και έχει πάρει περισσότερο τη μορφή ενορίας όπου οι περισσότεροι θεωρούν σαν υποχρέωση να πηγαίνουν στην εκκλησία. Κανείς δεν αμφισβητεί τα δόγματά της, μπαίνουν οι πιστοί ανάβουν ένα κερί και λένε απέξω κι ανακατωτά τα ευαγγέλια λαμβάνοντας το ικανοποιητικό χαμόγελο του ιεράρχη που αγκαλιάζει περήφανα το ποίμνιό του (και που φυσικά θεωρεί πως του ανήκει)

Οι άστεγοι αριστεροί είναι ένα μεγάλο κομμάτι των συνειδητοποιημένων πολιτών. Και μάλιστα ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι γιατί συνήθως στους κόλπους τους υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι ιδιαίτερα χαρισματικοί, υψηλής μόρφωσης, με πάθος και όνειρα, οι οποίοιι έχουν βγει καθαροί από βρώμικα πολιτικά παιχνίδια και έχουν ιδιαίτερη αίσθηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Είναι δημοκράτες, προοδεευτικοί που αντιτάσσονται στο φασισμό κάθε μορφής και δεν είναι βολεμένοι. Δηλαδή υπάρχει μέσα σε αυτούς τους άστεγους μια φλόγα που επιμένει να κρατιέται ζωντανή. Και μια πολιτική ωριμότητα που αναπτύσσεται μέσα από αυτό το συναίσθημα ελευθερίας της σκέψης.

Επί πλέουν τέτοιου είδους άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να καθίσουν ήσυχοι. Γιατί αν η ησυχία και το βόλεμα ήταν η επιδίωξή τους και η οποιαδήποτε κομματική ομπρέλλα θα είχαν χωθεί κάπου και θα λουφάζανε όπως οι υπόλοιποι. Ομως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Μέσα στην άστεγη αριστερά υπάρχει όλη η αφρόκρεμα μιας επαναστατικότητας χαμένης από τα γερασμένα και κολλημένα μαγαζάκια. Ισως γι΄αυτό πολλοί από αυτούς κάνουν επιλογές που θεωρούνται αντιδραστικές και κατακρίνονται. Δοκιμάζουν χώρους που δεν θα έπρεπε να είναι, εκγρίνουν και απορρίπτουν κινήσεις, ιδέες και ανθρώπους ανεξάρτητα από κλισε ιδεολογικά και δημιουργούν αμνφιβολίες για την ειλικρίνεια των κινήσεών τους. Στα ελεύθερα πνεύματα υπάρχει ακόμα η αντίληψη πως ο κόσμος κιενίται και αλλάζει. Πως η ιστορία έχει μεταβολές που πρέπει κανείς να αντιλαμβάνεται και να ανασυντάσσεται για να τις κατανοήσει. Είναι άνθρωποι που δεν έχουν παραδώσει σε κανένα Πάπα το αλάθητο και έτοιμοι να μάθουν από τα λάθη και να προχωρήσουν στις επιταγές των καιρών.

Ενα μεγάλο ποσοστό από το κίνημα του “κανένα” είναι αυτά τα αδέσποτα αγρίμια. Μαζί με τους απολιτίκ που ψάχνουν τη ταυτότητά τους,  τους ιδεολογικά αντιπάλους συμπολίτες που μοιράζονται όμως τις επιπτώσης της επέλασης της μνημονιακής κυβέρνησης, τους παραδοσιακά δεξιούς ή κεντρώους ή τους εξωκοινοβουλευτικούς αριστερούς, με όλους έχουν το ελεύθερο να επικοινωνήσουν, να μιλήσουν να ψάξουν. Στην ουσία είναι οι τελευταίοι κρίκοι που μπορούν να συνδέσουν τα ασύνδετα γιατί εμπνέονται από την ουσία της διδασκαλίας και όχι από το γράμμα του δόγματος.

Η παραδοσιακή σριστερά και τα πιστά μέλη της  νοιώθουν ήσυχοι να θεωρούν αυτά τα αγρίμια αποδιοπομπαίους τράγους, να τους στολίζουν με κοσμητικα επίθετα που έχουν πλέον κουράσει τους πάντες και καταντάνε γραφικά, αλλά η αλήθεια είναι πως καθώς οι καιροί έχουν αλλάξει και γίνονται ασύληπτες αλλαγές στο παγκόσμιο χάρτη και στα μυαλά των ανθρώπων, είμαι βέβαιη πως τα αδέσποτα αγρίμια διαφόρων πρώην γερασμένων παρατάξεων που τίποτα νέο δεν έχουν επιθυμία να προσφέρουν πλεον (από ότι βλέπουμε συνεχώς) θα βρουν ένα τρόπο να δημιουργήσουν το καινούριο που τελικά αποζητά η μεγάλη πλειοψηφία του κόμματος του κανένα που πλάκα πλάκα έχει φτάσει να είναι το μισό εκλογικό σώμα τουλάχιστον….

Με θλίψη βλέπω ανθρώπους ικανούς και ειλικρινείς που έχουν βράσει αυγό στη καρέκλα από τις  μελέτες και έχουν βγάλει κάλους τα πόδια τους να αγωνίζονται για κάτι που δεν πάει άλλο, πως μπορούν να αναλώνονται σε τόσες άσκοπες αναλύσεις για να αποδείξουν την ορθότητά τους, χωρίς να έχουν κάνει ένα βασικό ερώτημα μέσα τους, μακριά από το βλέμμα το Βούδα…. μήπως τελικά ο γάϊδαρος δεν πετάει?….

Oλόκληρο το κείμενο της απόφασης για διαρκή πτώχευση

(πηγη)

Πλήρη επιβεβαιώση των πληροφοριών του defencenet.gr, για τις σημερινές αποφάσεις της συνόδου κορυφής αναφορικά με το ελληνικό χρέος, έρχεται από την δημοσιοποίηση του κειμένου προσυμφωνίας που κατέληξαν οι ηγέτες της ευρωζώνης. Το κείμενο προβλέπει ότι η χώρα μπαίνει σε μια δαιρκή κατάσταση πτώχευσης με εγγύηση των ομολόγων μας μέχρι να “ξεφορτωθούν” οι ξένες τράπεζες τα ελληνικά ομόλογα και μέχρι να “ρουφήξουν” ολόκληρη την ικμάδα τής χώρας οι ξένοι δανειστές της.

Ακολολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

1. Χαιρετίζουμε τα μέτρα που πάρθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση για να σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά και να μεταρρυθμίσει την οικονομία όπως επίσης (χαιρετίζουμε) το νέο πακέτο μέτρων που πρόσφατα υιοθετήθηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτές είναι πρωτοφανείς, αλλά απαραίτητες προσπάθειες, για να επαναφέρουν την ελληνική οικονομία πίσω σε βιώσιμο αναπτυξιακό «μονοπάτι».

2. Συμφωνήσαμε να στηρίξουμε την Ελλάδα με ένα νέο πακέτο και να δώσουμε στην Ελλάδα το ποσό χ ευρώ. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα σχεδιαστεί με γνώμονα να χαμηλώσει τα επιτόκια και να επιμηκύνει τα ώριμα ομόλογα, προκειμένου αποτελεσματικά να βελτιώσει την βιωσιμότητα και την αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους. Καλούμε το ΔΝΤ να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση του νέου ελληνικού προγράμματος στην ίδια γραμμή των τωρινών πρακτικών.

3. Έχουμε αποφασίσει να επιμηκύνουμε την ωριμότητα των δανείων προς την Ελλάδα από το EFSF στο ελάχιστο πιθανό όριο, από το τωρινό των 7,5 ετών κατά ελάχιστο σε 15 έτη. Σε αυτό το πλαίσιο, θα διασφαλίσουμε επιπρόσθετο πρόγραμμα παρακολούθησης. Θα παράσχουμε δάνεια από το EFSF στο όριο του επιτρεπτού δανεισμού (που είναι περίπου 3,5%), χωρίς να κατεβαίνει κάτω από το κόστος χρηματοδότησης του EFSF. Αυτό θα συνοδεύεται από έναν μηχανισμό που θα διασφαλίσει τα απαραίτητα κίνητρα για την εφαρμογή του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένων και των απαραίτητων εγγυήσεων όταν χρειαστεί.

4. Καλούμε για μία περιεκτική στρατηγική για ανάπτυξη και επενδύσεις στην Ελλάδα. Οι διαρθρωτικοί πόροι πρέπει να ανακατανεμηθούν προς την κατεύθυνση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης υπό ένα ευρωπαϊκό «Σχέδιο Μάρσαλ». Τα κράτη – μέλη και η Επιτροπή θα κινητοποιήσουν όλες τις απαραίτητες πηγές, ώστε να προβάλλουν την εξαιρετική τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

5. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία «μοναδική» δυσοίωνη κατάσταση στην ευρωζώνη. Αυτός είναι ο λόγος που η περίπτωση της απαιτεί μία ειδική λύση. Ο χρηματοοικονομικός τομέας έχει επιδείξει την προθυμία του να στηρίξει την Ελλάδα σε μία εθελοντική βάση μέσω μίας ποικιλίας επιλογών (ανταλλαγή ομολόγων, μετακύλιση και επαναγορά) σε συνθήκες δανεισμού που συγκρίνονται με την στήριξη του δημόσιου τομέα για την ενίσχυση της πιστοληπτικής ικανότητας.

6. Όλες οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης επίσημα επιβεβαιώνουν την αμετακίνητη αποφασιστικότητα τους να τιμήσουν απόλυτα την υπογραφή τους και όλες τις δεσμεύσεις τους για τη βιωσιμότητα των δημοσιονομικών συνθηκών και των διαρθρωτικών αλλαγών. Οι αρχηγοί των κρατών ή κυβερνήσεων της ευρωζώνης στηρίζουν απόλυτα την απόφαση, καθώς η αξιοπιστία των όσων υπογράφηκαν είναι ένα αποφασιστικό στοιχείο για την εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στο σύνολο της ευρωζώνης.

Σταθεροποιητικά εργαλεία

7. Προκειμένου να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα του EFSF και να διευθετήσουμε τον κίνδυνο της μετάδοσης, συμφωνούμε να αυξήσουμε την ευελιξία του EFSF, επιτρέποντας του να κάνει τα εξής:

- Να επεμβαίνει στη βάση προληπτικών προγραμμάτων, με τις απαραίτητες προϋποθέσεις.

- Να χρηματοδοτεί την επαναγορά κεφαλαίων από τα χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα μέσω δανείων προς τις κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν είναι ενταγμένες σε κάποιο πρόγραμμα.

- Να επεμβαίνει στις δευτερογενείς αγορές, με βάση τις αναλύσεις της ΕΚΤ, αναγνωρίζοντας την ύπαρξη εξαιρετικών περιπτώσεων και με ομόφωνη απόφαση από τα μέλη του EFSF.

Δημοσιονομική σταθερότητα και ανάπτυξη στην ευρωζώνη:

8. Χαιρετίζουμε την πρόοδο που έχει γίνει από την εφαρμογή των προγραμμάτων σε Ιρλανδία και Πορτογαλία και επαναλαμβάνουμε την απόλυτη δέσμευση μας για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων. Οι προϋποθέσεις δανεισμού από το EFSF για την Ελλάδα θα ισχύουν και για Πορτογαλία και Ιρλανδία. Σε αυτό το πλαίσιο, σημειώνουμε την προθυμία της Ιρλανδίας να συμμετάσχει εποικοδομητικά στις συζητήσεις για το προσχέδιο της οδηγίας για Κοινό Φόρο Σταθερότητας και στις εποικοδομητικές συζητήσεις για θέματα φορολογικής πολιτικής στο πλαίσιο του ευρώ.

9. Όλα τα κράτη – μέλη της ευρωζώνης θα υιοθετήσουν άμεσα τους συμφωνηθέντες δημοσιονομικούς στόχους, για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και να διευθετήσουν τις μακρό-οικονομικές ανισορροπίες. Το δημόσιο έλλειμμα σε όλες τις χώρες, εκτός από αυτές που είναι σε ειδικό πρόγραμμα, πρέπει να είναι κάτω από το 3% το αργότερο το 2013. Σε αυτό το πλαίσιο, καλωσορίζουμε το πακέτο του προϋπολογισμού που πρόσφατα παρουσιάστηκε από την ιταλική κυβέρνηση και θα προσπαθήσει να περιορίσει το έλλειμμα κάτω από το 2012 και να πιάσει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2014. Χαιρετίζουμε, επίσης, τις φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις που προχωράει η Ισπανία στον δημοσιονομικό, χρηματοοικονομικό και διαρθρωτικό τομέα.

10. Θα εφαρμόσουμε τις συστάσεις που υιοθετήθηκαν τον Ιούνιο για μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη μας. Προσκαλούμε την Επιτροπή να ενισχύσει τις συνέργιες ανάμεσα στα προγράμματα δανεισμού και τους πόρους της Ε.Ε σε όλες τις χώρες που είναι υπό την βοήθεια ΔΝΤ/Ε.Ε. Στηρίζουμε όλες τις προσπάθειες για βελτίωση της ικανότητας της απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων με σκοπό να βοηθήσει την ανάπτυξη και την εργασία.

Οικονομική διακυβέρνηση

11. Κοιτάζουμε μπροστά για να τελειοποιήσουμε το νομοθετικό πακέτο για την ισχυροποίηση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και την νέα μακρό – οικονομική παρακολούθηση.

12. Δεσμευόμαστε να εισαγάγουμε νομοθετικές δεσμεύσεις για τα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια από το τέλος του 2012.

13. Συμφωνούμε ότι η εξάρτηση από τους ξένους οίκους αξιολόγησης πρέπει να μειωθεί και κοιτάζουμε μπροστά να προχωρήσουμε την πρόταση της Επιτροπής.

14. Καλούμε τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε συνεργασία με τον πρόεδρο του Eurogroup να ετοιμάσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ως τον Οκτώβριο πάνω στο πώς να αντιμετωπίζουμε καλύτερα τη διαχείριση των κρίσεων στην ευρωζώνη και τη βελτίωση των μεθόδων εργασίας.

Καλούμε το Eurogroup να εφαρμόσει ταχέως και με προτεραιότητα τις αποφάσεις που πήραμε σήμερα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

«Και τι θέλετε, να χρεοκοπήσουμε;»!!!

(Του Νίκου Μπογιόπουλου απο εδω)

Στην αρχή μας είπαν:

«Αλλαγές στο Ασφαλιστικό (σ.σ.: εννοούσαν διάλυση του Ασφαλιστικού) ή χρεοκοπία;»…

*

Ακολούθως ισχυρίστηκαν:

«Αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (σ.σ.: εννοούσαν επιβολή εργασιακών σχέσεων τύπου «Νταχάου») ή χρεοκοπία;»…

*

Στη συνέχεια και αφού πρώτα οι «παπαγάλοι» τους προλείαναν το έδαφος με… αθώα ερωτήματα του τύπου

«ΔΝΤ ή χρεοκοπία;»,

«τρόικα ή χρεοκοπία;»,

πέρασαν στο προκείμενο:

«Μνημόνιο (τουτέστιν: μειώσεις μισθών, κατακρήμνυση συντάξεων, κατάργηση δώρου, φοροεπίθεση κλπ.) ή χρεοκοπία;»…

*

Στην πορεία εφαρμογής του «σωτήριου» μνημονίου, δίπλα στα κεντρικά τρομοκρατικά «διλήμματα» με τα οποία ουδέποτε σταμάτησαν να βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη, είχαμε και τις απειλές… ειδικής στόχευσης:

«Απολύσεις ή χρεοκοπία;»,

«μείωση κρατικών δαπανών (σ.σ.: εννοούσαν διάλυση της Παιδείας, της Υγείας και κάθε υπολείμματος κοινωνικής πρόνοιας) ή χρεοκοπία;»,

«νέες αυξήσεις φόρων ή χρεοκοπία;»…

*

Ενα χρόνο αργότερα, και ενώ παράλληλα μας έλουσαν με «γλυκόλογα» (σ.σ.: «όλοι μαζί τα φάγαμε», «κοπρίτες» κλπ.), επανήλθαν δριμύτεροι:

«Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία (και… τανκς);»,

«Εφαρμοστικός ή χρεοκοπία;»,

«ιδιωτικοποιήσεις (σ.σ.: ξεπούλημα άνευ προηγουμένου δηλαδή) ή χρεοκοπία;»,

«νέα φορολεηλασία ή χρεοκοπία;»…

*

Κάπως έτσι πορεύεται η Ελλάδα δυο σχεδόν χρόνια. Αλλά τώρα πια, έπειτα από την τόσο παθιασμένη προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να μας διασώσει από την χρεοκοπία, έφτασε η ώρα. Τώρα πια δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί. Το παζλ ολοκληρώθηκε:

Και μνημόνιο,

και μειώσεις μισθών,

και αφαίμαξη των συντάξεων,

και ξεπούλημα των πάντων,

και φορογιουρούσι,

και εργασιακές σχέσεις – απαρτχάιντ,

και απολύσεις,

και μετά από όλα αυτά τα… «σωτήρια»,

πάρτε από πάνω και μια (σ.σ.: «επιλεκτική»…) χρεοκοπία!

*

Αυτοί είναι οι «σωτήρες»!

Αυτό ήταν το προαποφασισμένο σχέδιο:

Να ρημάξουν τον ελληνικό λαό, να του φορτώσουν τα βάρη της κρίσης που προκάλεσαν οι εκμεταλλευτές του, να τον βυθίσουν στον γκρεμό της ανεξέλεγκτης πτώχευσης και μετά, με «καθαρό» το έδαφος, να προχωρήσουν στις μεταξύ τους… «επιλεκτικές» διευθετήσεις.

*

Αυτά είναι τα «μνημόνια» που αδίστακτα οι κεφαλαιοκράτες, οι τραπεζίτες, οι κερδοσκόποι, οι τοκογλύφοι, οι ομολογιούχοι, οι κυβερνώντες – υπηρέτες τους και τα «αντιπολιτευόμενα» πολιτικά τους ανδρείκελα, εφαρμόζουν πάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Χρεοκοπούν, καταστρέφουν, εξανδραποδίζουν τον κόσμο του μόχθου για να εξασφαλίσουν ότι το μερίδιο της ζημιάς που αναγκαστικά θα κληθεί να καταβάλει η πλουτοκρατία για την κρίση που η ίδια δημιούργησε θα είναι το ελάχιστο δυνατό.

*

Αυτό ήταν εξ αρχής το «πλάνο» τους:

Επέφεραν την φτωχοποίηση τως εργαζομένων.

Επιτάχυναν την ερημοποίηση της χώρας.

Προκάλεσαν ένα εκατομμύριο άνεργους.

Εσπειραν χιλιάδες «λουκέτα».

Δημιούργησαν μια Ελλάδα της καθημερινής δυστυχίας, της ανείπωτης ανέχειας και της γενικευμένης ανασφάλειας.

Γύρισαν τον τόπο σε συνθήκες προπολεμικής μιζέριας.

Και τώρα λανσάρουν το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» με όρους 21ου αιώνα!

*

Ας θυμηθούμε:

Πόσες και πόσες φορές δεν ακούσαμε τον Παπανδρέου να πουλάει «πατριωτισμό» και να διαλαλεί ότι η πολιτική του… «προφυλάσσει τη χώρα από τη χρεοκοπία»;

Σε πόσα και πόσα Υπουργικά Συμβούλια, σε πόσα και πόσα διαγγέλματα, σε πόσες και πόσες δημόσιες εμφανίσεις, σε πόσα και πόσα «ραβασάκια» που μετέφεραν οι φίλοι του στα ΜΜΕ, δεν ακούστηκε και δεν γράφτηκε: «’Η εφαρμόζουμε την πολιτική των μνημονίων ή χρεοκοπούμε»;

*

Επί δυο χρόνια ακατάπαυστα, πόσες και πόσες φορές ο πρωθυπουργός, τα κυβερνητικά στελέχη και τα πολιτικά τους δεκανίκια, δεν εμφανίστηκαν με θράσος τριακοσίων πιθήκων ενώπιον του λαού για να κατακεραυνώσουν κάθε φωνή καταδίκης της πολιτικής τους, λέγοντας:

«Και τι θέλετε, να χρεοκοπήσουμε;»!

*

Ε, λοιπόν, αυτοί είναι,

οι «και τι θέλετε, να χρεοκοπήσουμε;»,

που από προχτές με θράσος εξακοσίων πιθήκων (διπλάσιο δηλαδή θράσος από το προηγούμενο) μας λένε:

Ε, δεν είναι και τόσο κακό να χρεοκοπήσουμε!

Μάλιστα έχουν την αναίδεια να ζητούν και… περγαμηνές, γιατί – όπως διαβεβαιώνουν τα εκατομμύρια θύματά τους – τα «κατάφεραν» και τους εξασφάλισαν μια προνομιακή μεταχείριση:

Χρεοκοπία μεν, αλλά… «επιλεκτική»!